Χύμα ανάρτηση.

Κανονίστηκαν οι διακοπές(από τις ήδη διακοπές μου).Το σίγουρο είναι πως αν έχεις λίγη όρεξη(και μια πιστωτική/credit card),γλιτώνεις γύρω στα 100 ευρώ στο άτομο,τα οποία θα έδινες σε κάποιο ταξιδιωτικό.Να ναι καλά ο φίλος Γ που πάντα ψάχνει για ΟΛΑ και γω το μόνο που κάνω είναι να του λέω "ναι","όχι",(έχω και άποψη!!!!)και τα λεφτά που μου αναλογούν.

'Οταν κάνω σεμινάρια για πέντε μέρες σερί μου την δίνει στα νεύρα(παρ'ότι πληρώνομαι για αυτά).

Όταν λες σε έναν gay πως "πήγα για καφέ με έναν φίλο στο Γκάζι", γιατί αυτομάτως αυτό σημαίνει πως πήγες για να βρεις γκόμενο/σεξ?Γιατί είναι ΑΠΟΛΥΤΑ συνδεδεμένο με τους gay?(και γω γιατί βλέπω ένα μέρος "mainstream" που έχει και gay μαγαζιά?Στραβός είμαι ή όντως οι πιο πολλοί κυρίως στην πλατεία είναι straight?).

Έχω την εντύπωση πως όλο και πιο πολλοί οδηγοί σταματάνε για να περάσουν οι πεζοί,ή μόνο εγώ το βλέπω συνεχώς στους δρόμους?

Οι μπάτσοι γιατί να είναι ακόμα τόσο μισητοί σε όλους?Φταίνε οι φάτσες τους?Μήπως μπαίνει δηλαδή κάποιος στην σχολή με ένα αγγελικό πρόσωπο(baby face) και βγαίνει σαν μπουλντόγκ?Επίσης γιατί έχω την εντύπωση πως όλοι έχουν εξαγριωθεί μαζί τους μετά τα "νέα αστυνομικά" μέτρα "υπέρ της πάταξης της "τρομοκρατίας"?Γιατί κανένας δεν με πείθει πως προστατεύουν εμένα και την περιουσία μου?Γιατί μου κάνει πιο πολύ σε αστυνομοκρατία και επιτειδευμένη τρομοφοβία?(Σκάσε μην μιλάς και δούλευε).


Το τραγουδάκι είναι από τον αγαπημένο Thom Yorke/Hearing Damage από το soundtrack της ταινίας "New Moon -Twilight"

Εγώ που είμαι εγώ..

Όσοι με ακουμπάνε,όσοι τρώνε μαζί μου ,όσοι κάνουν μια χειραψία,με όσους φιλιέμαι σταυρωτά,όσοι μοιράζονται μια τουαλέτα μαζί μου ή έναν κοινόχρηστο χώρο. Αν ήξεραν προφανώς τι είμαι ,δεν θα ήμουν για αυτούς το ίδιο. Οπότε όποιος θεωρεί πως "πρέπει" να μιλήσω για τον ιό,μιλάει σαφώς εκ του ασφαλούς,έξω από τον χορό ξέρω και γω να χορεύω,όποιος λέει πως είναι "υποχρέωσή" μου να το πω είναι απλά ηλίθιος και απατάται αν πιστεύει πως ο κόσμος είναι ικανός να σε δεχτεί,να καταλάβει."Υποχρέωσή" μου είναι να προστατέψω με όλους τους πιθανούς τρόπους να μην μολύνω τους συντρόφους μου. Αυτό μόνο αρκεί. Αν αυτός που βρίσκεται δίπλα μου κρίνω πως πρέπει να του το πω,θα το κάνω μόνο όταν είμαι σίγουρος πως μπορεί να με καταλάβει.Ο ρατσισμός η ασχετοσύνη και ο εγωισμός, υπάρχουν για να απομονώσουν,να θάψουν ευτυχίες,να καταρρακώσουν ψυχές,να σκοτώσουν αισθήματα,όνειρα,έναν ψεύτικο προσωπικό μύθο.Να γαμήσουν μια ζωή...

Α και τώρα που το θυμήθηκα χρόνια μου πολλά. Είμαι ένα χρόνο οροθετικόοοοοοος,γιούπιιιιιι.Πάντα τέτοια,πολύχρονος με πολλά cd4 και καθόλου ιικό φορτίο..
Χρόνια πολλά και στον μαλάκα που με κόλλησε(έτσι για να μην ξεχνιόμαστε).
Ναι θα πάψω πλέον να γιορτάζω τα γενέθλιά μου,θα γιορτάζω τα χρόνια οροθετικότητάς μου(μια και είναι κοντά οι ημερομηνίες).Οπότε τώρα είμαι 1 χρονόν.....
Επίσης κάπου εδώ κοντά είναι και η δημιουργία αυτού του μπλογκ πριν ένα χρόνο..
Τρικούβερτο το γλέντι αλλά για να μην νομίζετε πως είμαι σκατά δεκάρα τσακιστή δεν δίνω γιατί πραγματικά είμαι καλά....

Απογαλακτισμός στα 30/Τέρμα το γάλα.

Τι ακούει ένας κρυφοgay έλληνας εργένης από κυρίως συγγενείς,γονείς,γιαγιά παππού κτλ..
(και τι απαντάει ενδόμυχα)..

Να βρεις ένα κορίτσι να νοικοκυρευτείς/Έχω βρει μόνο που είναι αγόρι και ανυκοκύρευτος και αυτός.Άρα αδύνατον.

Να παντρευτείς/Θα παντρευτώ όταν νομιμοποιηθούν οι γάμοι ομοφυλόφιλων θα βάλω και άσπρο νυφικό,θα πατήσω το πόδι του γαμπρού,ρύζια για να ριζώσω κτλ να γουστάρουν όλοι.

Να κάνεις παιδιά/Θα κάνω όταν επίσης νομιμοποιηθούν οι υιοθεσίες από ομοφυλόφιλους γονείς και όταν αλλάξουν οι νοοτροπίες.

Να πάρεις ένα σπίτι/Θα πάρω ,προς το παρόν έχω μια σκηνή 4 ατόμων με όλα τα αξεσουάρ-μετράει σαν σπίτι(?).

Να σκέφτεσαι το μέλλον σου/Το σκέφτομαι μόνο που τα πλάνα μου φτάνουν μέχρι το αύριο.Μεθαύριο δεν ξέρω..

Να τρως καλά/Τρώω καλά στα εστιατόρια και σπάνια σε σπίτια κανά πιτόγυρο.Τα συμπληρώματα διατροφής μετράνε?

Να κόψεις το κάπνισμα/Θα το κόψω ή θα με κόψει,άλλωστε το αποτέλεσμα μετράει.


Να προσέχεις μην αρρωστήσεις,(αυτό συνδέεται με το να νοικοκυρευτείς γιατί ποια θα είναι δίπλα σου να σου φτιάξει λίγο φιδέ ή λίγο πιλάφι?)/
Είμαι ήδη(φρόντισε άλλος για μένα)/Σούπες παραγγέλνω από το κινέζικο της γειτονιάς,τι πιλάφια και αηδίες?

Να προσέχεις/Ναι προσέχω τι να λέμε τώρα?Παράδειγμα προσοχής είμαι. Εγώ και οι τσολιάδες στη βουλή.

Να μην χαλάς τα λεφτά σου/Δεν τα χαλάω,τα "επενδύω" σε διακοπές και χόμπι με σκοπό την αυριανή καλυτέρευση του εαυτού μου,τι εννοείς τα χαλάω?


Πέρα από την πλάκα αυτό που συμβαίνει είναι τραγικό. Παιδιά(μεγάλα παιδιά-άντρες) που κατά την γνώμη μου δεν έχουν απογαλακτιστεί ή που είναι στενά συνδεδεμένοι με γονείς,συγγενείς κτλ.. ή που δεν έχουν το κουράγιο να μιλήσουν ανοιχτά για το τι είναι(τέρατα), ή που τους "βολεύει" η οικονομική ενίσχυση από τους γονείς,κοινή συγκατοίκηση και άλλα τέτοια, έχω την εντύπωση πως συμβαίνουν μόνο στο Ελλάντα.Στο εξωτερικό το παιδί γύρω στα 18 παίρνει τον δρόμο του. Και μην μου πει κανένας για ισχυρούς δεσμούς της ελληνικής οικογένειας,γιατί τότε μια τέτοια στηρίζεται στο ψέμα και στην καλοβόλεψη του εκάστοτε "κανακάρη" τους.
Ντάξει δεν ανήκω στην κατηγορία(μιλάω εκ του ασφαλούς) αλλά το "οδήγησα" όπου ήθελα,και φρόντισα έτσι τουλάχιστον να μην λέω ψέμματα σε αυτούς. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουν τα πάντα,δεν χρειάζεται να ρίξω "μαύρη πέτρα" επειδή εγώ δεν είχα το κουράγιο να τους πω τι είμαι. Κατάφερα να είμαι οικονομικά ανεξάρτητος οπότε οικονομικά προβλήματα και προστριβές δεν υπάρχουν ποτέ. Και το τελευταίο είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα.
Υπάρχουν "άντρες" που η μαμά τους παίρνει 3 φορές την μέρα τηλέφωνο να δουν αν φάγανε αν κλάσανε αν είναι καλά κ.α.Φαντάζομαι αρκετοί από αυτούς παντρεύτηκαν ή κάνανε κάποια από τα παραπάνω,μόνο και μόνο για να κάνουν τους γονείς/οικογένεια περήφανους,με κάτι που αυτοί ήθελαν ,όχι όμως και ο ίδιος. Είναι οι άντρες που πριν κρατούσαν τη φούστα της μαμάς,τώρα "κρατάνε" της γυναίκας,γκόμενας,γκόμενου, ή ο,τι άλλο. Και μεις αγαπάμε κύριοι τη μαμά και τον μπαμπά και την γιαγιά κ.α. αλλά δεν κάνουμε ό,τι αυτοί επιθυμούν. Έχουμε την δική μας ζωή και δεν την σπαταλάμε για κανενός άλλου τις επιθυμίες,όποιος και αν είναι ο άλλος. Εάν κρίνω πως υπάρχει κάτι θετικό ή κάτι που με ενδιαφέρει σε αυτά που μου λένε,θα κάνω την "επιθυμία", αλλά ουσιαστικά είναι δική μου. Το παραχάιδεμα δεν είναι καλό και επιτέλους ρε μανάδες σταματήστε να τον αποκαλείτε ___-άκης,μικρός,γιόκας,αντράκο μου ενώ είναι ήδη 25-30-φεύγα...Δεν είναι πλέον 10 χρονών.



Το σύνθημα της ημέρας:

ΑΠΟΓΑΛΑΛΑΚΤΙΣΗ ΤΩΡΑ!!!!

Το λάθος managment του θεού και οι υπάλληλοί του(το ψάρι από την κεφαλή βρωμάει)

Είμαι άθρησκος(και όχι άθεος όπως λέγεται συνήθως).Πιστεύω στην ανωτερότητα της φύσης γιατί αυτό το βλέπω γύρω μου,πιστεύω πως είναι πιο δυνατή από τον άνθρωπο αλλά δεν την θεωρώ και θεό.Όμως ο άνθρωπος μπορεί και την έχει δαμάσει αν την εκμεταλλεύεται με σεβασμό,με μέτρο.
Αλλά όλα τα θρησκευτικά βιβλία για μένα είναι ένα παραμύθι που κάποιοι θέλουνε να το ακούσω για να κοιμηθώ και να δω όνειρα γλυκά με συννεφάκια και καρδούλες,πως στην άλλη ζωή θα με κρίνει κάποιος και κουραφέξαλα.Απαξιώνω ό,τι θρησκευτικό όπως σύμβολα,εορταστικές ημέρες,ιερά βιβλία,γραφές κτλ.

Δυστυχώς πολλές φορές ξεχνάω αυτήν την ανάγκη των ανθρώπων,την ανάγκη της πίστης κάπου.Η πίστη για μένα είναι μέσα μου,δεν χρειάζομαι να προσευχηθώ και ω!θαύμα η προσευχή μου έγινε πραγματικότητα.Την δύναμη την έχω μέσα μου,ο καθένας μας.Δεν μου χρειάζονται μαγικά και ξόρκια ακαταλαβίστικα με "παραβολές" και "κρυφά νοήματα" για να συνεχίζω να ζω.Δεν υπάρχει άλλη ζωή.

Όπως σήμερα που έκανα ένα θρησκευτικό "αστείο" ισοπεδώνοντας την 25η Δεκεμβρίου,τα Χριστούγεννα, λέγοντας στον G πως κάποια Μαρία το "έκανε" με τον κρίνο και γέννησε τον Χρήστο κτλ.Και μου είπε "Μην το λες αυτό".Ντάξει το έκοψα αμέσως γιατί είναι ηλίθιο να κάνω κάτι τέτοιο.Αλλά μάλλον διάλεξα λάθος άτομο να το πω.
Θυμήθηκα ένα άλλο πάλι που μου είχε πει ένας φίλος Δημήτρης την μέρα που είχε την ονομαστική του γιορτή και αντί για ευχαριστώ μου είπε "καλά ρε τι χρόνια πολλά και μαλακίες,επειδή κάποιος βυζαντινός σκότωσε χιλιάδες στο όνομα της πίστης τον κάνανε άγιο και πρέπει εγώ να γιορτάζω για αυτό?"

Ειρωνικό επίσης θεωρώ το να πιστεύει κάποιος στον χριστιανικό θεό ενώ είναι gay(και όχι μόνο),αφού οι εκπρόσωποί του τον θεωρούν ανώμαλο,ψυχασθενή κτλ(βάση του μικροπουλίτη Σεραφείμ).Ε τότε ρε θεέ να διορίσεις άλλους για εκπροσώπους σου!Αυτοί είναι ρατσιστές.Σε πουλάνε ρε θεέ,αγοράζουν κτήματα,έχουν πολλά λεφτά,έχουν βίλες,έχουν χρυσάφια και στολίδια και την Κυριακή βγαίνουν και λένε πως υπάρχει φτώχια και πείνα ρε θεε!
Θεέ αν με ακούς πάρτους όλα τα λεφτά και δώστα σε αυτούς που τα χρειάζονται θεέ.Γιατί επιτρέπεις τόση αδικία?Γιατί να υπάρχουν τόσες ασθένειες και πόνος?Εσύ που λένε πως είσαι δίκαιος,σοφός κτλ που είσαι ρε?Κρύβεσαι ή μήπως δεν υπάρχεις?Θεέ ίσως έχεις αράξει στον παράδεισό σου και περνάς καλά και λες δεν γαμιέται?Κάνε καλύτερο managment στην ανθρωπότητα,σκατά έχουμε γίνει.Τι μας άφησες στο έλεος να κάνουμε ό,τι γουστάρουμε πάνω στην γη?Σαν τα ζώα στην ζούγκλα είμαστε που σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο για εξουσία.Μόνο που θεέ πλέον δεν έχουμε ρόπαλα και πέτρες.Έχουμε καλύτερους τρόπους όπως έλεγχο της σκέψης,των αναγκών μας,των ζωών μας.Το μεγαλύτερο μπουρδέλο στην ιστορία της ανθρωπότητας συμβαίνει τώρα.Έχουμε αρκετή τεχνογνωσία να γίνουμε καλύτεροι αλλά γινόμαστε σκλάβοι,αναλωνόμαστε στα καταναλωτικά αγαθά μας αδιαφορώντας για τους συνανθρώπους μας.Homo σάπιοι είμαστε θεέ.Homo ηλίθιοι.

Υ.Γ.Ειλικρινά συγνώμη σε όσους πιστεύουν πως προσβάλλονται από τα παραπάνω.

Υ.Γ.2..Όποιος θέλει να υπογράψει την επιστολή διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση για την μύνηση του Σεραβλιμ(α) προς τον Λύο ας το κάνει εδώ .
Το άρθρο του Λύο εδώ

Υ.Γ.3 Δεν θέλω θέση στον παράδεισό σου....

Αερομπατσοσεκιουριτάδες και πάλι.

Επιστρέφω..
Τα γνωστά βαλίτσες αεροπλάνα check in check out ,coming out ,fucking in and out ,sit down shit in,and hang around...Ως συνήθως στον έλεγχο όλο και κάποιος αερομπατσοσεκιουριτάς δεν θα γουστάρει τη φάτσα μου και θα μου κάνει εξονυχιστικό έλεγχο,πιθανόν να μου ψιλοακουμπήσουν το πουλί ή το κώλο(δεν έχω καταλάβει τελικά είναι τυχαίο?τρέμετε ομοφοβικοί τους σωματικούς ελέγχους!!!)
Ούτε που ξέρω τι να πρωτοκάνω...Μία λέω να ξεκινήσω να κάνω εκείνη την γαμημένη ανανέωση στο σπίτι που δεν έκανα πέρυσι(κατέληξα να βάψω μόνο ένα δωμάτιο,μετά βαρέθηκα),γιαπί το σπίτι ώσπου τελικά έβαλα τις μπογιές,τις ξύστρες,τα πινέλα τα χαρτόνια κτλ σε διάφορες γωνίες μέχρι να αξιωθώ να το τελειώσω..Μόνο που ερχόμενος σκέφτομαι οτιδήποτε εκτός από το σπίτι..Υπάρχουν στιγμές που θα ήθελα να είχα αυτό το μαγικό ραβδάκι από τα παραμύθια και με μια κίνηση όλα να γίνονται αυτόματα. Είμαι κομμάτια και μακρυά έξω από το σπίτι,ψιλομεθυσμένος και σκέφτομαι το κρεββάτι μου. Τσακ ξαφνικά να βρίσκομαι εκεί κάτω από τα σκεπάσματα.Διψάω αλλά δεν έχω νερό?,ξαφνικά τσακ το ραβδάκι μου φέρνει ένα μπουκαλάκι ή κάποιο άλλο αναψυκτικό. Το ίδιο με το σπίτι,τσακ έτοιμο. Μόνο που δεν υπάρχουν ούτε ραβδάκια,ούτε σταχτομπούτες ούτε ήρωες.
Μετά λέω να πάω διακοπές αλλά ακόμα δεν έχω αποφασίσει που και τι. Να κάνω το θαλάσσιο σπορ που δεν έχω καταφέρει ακόμα να προχωρήσω σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο ή θα ξεπαγιάζω στο νερό?(Να δοκιμάσω την ισοθερμική στολή ή όχι?)Ή μήπως να περιμένω τις πρώτες χιονοπτώσεις και με το που ανοίξει ο πρώτος αναβατήρας του Παρνασσού να είμαι πρώτος στην ουρά να κάνω εγκαίνια στην πίστα?Μήπως να μην κάνω τίποτα από τα παραπάνω και να πάω όπως είμαι με τις βαλίτσες από το αεροδρόμιο στο σπίτι "του" και να εγκατασταθώ μόνιμα εκεί μέχρι να τελειώσει η άδεια μου?Από το υπνοδωμάτιο στο σαλόνι,ξανά στο υπνοδωμάτιο αν και μπορώ να μείνω μόνιμα στο κρεββάτι άντε να κάνω και κανά μπάνιο μην είμαι και μπιχλιάρης.Ντάξει μάλλον λίγο απ όλα θα κάνω. Απλά είμαι χαρούμενος που θα επιστρέψω και δεν θα δουλεύω για ενάμιση μήνα. Όλα καλά,αλλά οι τελευταίες μέρες γιατί δεν περνάνε με τίποτα?


"Απόψε λέω να μην βγω,θα ονειρευτώ πως ταξιδεύω,ένα πρωί,είσαι μαζί μου"
(Οι δαίμονες/Τα ξύλινα σπαθιά)

Μόνος

Νιώθω μόνος-είμαι μόνος.Γιατί το πρωί που ξυπνάω δεν είναι κανείς στο πλάι μου,γιατί όταν δουλεύω δεν έχω κανέναν να μιλήσω άνετα,γιατί οι δικοί μου είναι τόσο μακρυά όσο μακρυά είναι και αυτοί από την ζωή μου,απ αυτό που είμαι,γιατί οι φίλου μου έφυγαν σε ξένες χώρες,γιατί όλοι ζούνε στην υποκειμενική πραγματικότητά τους. Και γιατί εγώ επέλεξα να είμαι μόνος μου λόγω επαγγέλματος.
Οι μέρες που θα ήθελα να βγω,να γελάσω,να μεθύσω,να δω τα χλομά σύννεφα του φθινοπώρου να με συνεπάρουν στην άηχη μελωδία τους,στη ψύχρα που καραδοκεί μόλις πέσει ο ήλιος.Τα ρούχα που θα με προστατέψουν από αυτό.Οι εποχές χάθηκαν κάποια στιγμή ανάμεσα στα ταξίδια,στις διαφορές ώρας ,σε μήνες και σε χιλιάδες μίλια,στις αποστάσεις και στις απομακρύνσεις των παροδικών κόσμων που κάθε φορά ερχόμενος προσπαθώ να φτιάξω,μα πάντα ισοπεδώνω. Δεν καταφέρνω να ισορροπήσω όσο και αν προσπαθώ ή αν πάλι δεν φαίνεται,το έχω καταπιεί στις εγωιστικές μου επιλογές,στις επιπόλαιες αποφάσεις μου,στην ρηχότητα των συναισθημάτων μου,σε τείχη που κρύβουν τις άμυνές μου,έτοιμος να επιτεθώ όποιον τολμήσει να τις παραβεί χωρίς την συγκατάθεσή μου.Στην μουσική που μοιάζει και αυτή το τελευταίο όπλο ελπίδας και υπομονής.Δεν υπάρχει παρηγοριά,δεν υπάρχει κατανόηση σε κάτι που έχεις διαλέξει.Νιώθω μόνος,είμαι μόνος.Πάντα έτσι θα είμαι?

Τρεις μέρες (είχανε μείνει)

Ένα αναγκαστικό φορμάτ με έκανε να χάσω πολλά μου έγγραφα,κωδικούς,αποθηκευμένες σελίδες,παιχνίδια που είχα σταματήσει να παίζω,μερικές προσωπικές φωτογραφίες,προγράμματα που έπρεπε να ξαναεγκαταστήσω.Όμως ευτυχώς είχα μαζί μου το δισκάκι για το restore.Επίσης μου χάλασε την ίδια σχεδόν στιγμή το πλυντήριο το οποίο όμως επιδιορθώθηκε σύντομα από τους τεχνικούς του ξενοδοχείου. Πάντα οι ηλεκτρονικές συσκευές χαλάνε όλες μαζί ή αλλιώς ποτέ δεν συμβαίνει ένα πράγμα μόνο του, παρά πάντα μαζί με κάτι άλλο?

Σε λίγες μέρες θα γυρνούσα σπίτι. Μου πήρε μία μέρα για να γκρινιάζω,μια ακόμα για να σκεφτώ τι αλλάζει πραγματικά και μια ακόμα για να το χωνέψω. Σε τρεις μέρες θα ήμουν σπίτι,μόνο αυτό σκεφτόμουν σήμερα. Τρεις μόνο μέρες.

Μισογύνης ξέρω πως είναι αυτός που μισεί-είναι εχθρός-απαξιώνει τις γυναίκες και όχι αυτός που είναι μισός γυναίκα=gay όπως μου είπε κάποιος σήμερα και έγινα έξω φρενών πρωί πρωί. Όχι τίποτα άλλο λίγο πριν του είπα πως είμαι φεμινιστής(λέμε τώρα).Η γυναίκα έλεγε θέλει φτύσιμο και καμιά σφαλιάρα για να στρώνει,να είναι πιστή(το άκουσα σήμερα από Έλληνα straight 34 χρονών).Άντε καλούς απογόνους σου εύχομαι και καλό αιώνιο ύπνο να έχεις. Ακούω πολλές φορές να λένε "έλα μωρέ είναι καλό παιδί".Ακριβώς αυτό είναι το θέμα.Η μαλακία είναι άσχετη με την καλοσύνη. Μπορεί κάποιος να έχει και τα δυο(Μήπως αυτό που λένε "καλός μαλάκας είναι",σημαίνει ακριβώς αυτό?)(Μόνο τρεις ήτανε γαμώτο)

Προφανώς είμαι internet victim και τα τελευταία χρόνια το web είναι ένα κομμάτι της ζωής μου.Ο ηλεκτρονικός μου ευατός που ξεκάθαρα είναι ένα κομμάτι μου,φαντάζει τόσο ξένος,τόσο απόμακρος. Για λίγες μέρες δεν θα έχω πρόσβαση στο web.Και είναι ένας ακόμα λόγος που ξενερώνω.(Ήταν μόνο τρεις).

Τα σύννεφα που έβλεπες εγώ τα έχω ξεχάσει,δεν φαίνονται,τα καλύπτει η υγρασία,κυκλώνει τα κτήρια, τα κρύβει και αυτά. Πόσα όνειρα και σκέψεις μας είναι εκεί ανάμεσά τους?(Ήταν μόνο...)

Μπορείς μήπως να με ακούσεις τώρα αγάπη μου?(Ήταν..)

Η χιλιοειπωμένη υπομονή(ήταν,αλλά τώρα είναι δεκατρείς)

Τελευταίο ποτό,και αν σε χαλάει σταμάτα. Τώρα πόσες μείναν?Άλλη μια και το ποτό αδειάζει. Το μπουκάλι στα σκουπίδια αναζητά έναν ήσυχο τόπο να διαλυθεί,να σπάσει ή να ξεραθεί αλλάζοντας χρώμα.

Χασμουρητό(τώρα είναι δώδεκα. Όχι η ώρα όμως)

Όλα είναι μια χαρά.

Όλα πηγαίνουν "μια χαρά" και σκέφτηκα να τα κάνω ανάρτηση.

Δεν επιστρέφω Ελλάδα την άλλη βδομάδα αλλά σε δυόμιση. Ευτυχώς γιατί προτιμώ να δουλεύω..
Έχω να δω το "πρόσωπο"κοντά δυο μήνες και το msn ή το κινητό δεν μου αρκεί.
Αναβλήθηκαν οι διακοπές για Βερολίνο λόγω καθυστέρησης της άδειας μου. Καλύτερα που να τρέχω από τις κωλοζέστες που είμαι, στο πουτσόκρυο?Θα προτιμήσω κάτι ενδιάμεσο. Ελλάδα ας πούμε!
Και κει που έμαθα πως η άδεια καθυστερεί,λέω πρωί πρωί μες στα νεύρα μου χέστηκα για την δουλειά,δεν ξανακάνω τον μαλάκα να τρέχω. Μέσα σε μια ώρα το είχα ξεχάσει και έκανα ακριβώς το ίδιο με πριν.Greek φιλότιμο λέγεται αυτό ή μήπως greek malakas?
Τελευταίο με την δουλειά μιας και δεν έχω άλλα νέα. Σήμερα δουλεύω βράδυ.Είπα λοιπόν το πρωί να κοιμηθώ λίγο παραπάνω. Το πρώτο τηλέφωνο ήταν στις 6:30 και το επόμενο ήταν στις 8:00 και τα δύο από την δουλειά.Ε λέω δεν πειράζει θα κοιμηθώ το μεσημέρι μέχρι το απόγευμα. Έπεσα ξανά στις 16:00 και το τηλέφωνο ξαναχτύπησε στις 17:00 πάλι από την δουλειά. Το επόμενο ήταν στις 18:30 όπου πλέον είχα ήδη ξυπνήσει για τα καλά(τα τηλέφωνα ήταν,δύο στο κινητό της δουλειάς,ένα στο προσωπικό και ένα στο τηλέφωνο του διαμερίσματος).Δουλεύω 22:00 με 8:00 το πρωί και υπολογίζω πως γύρω στις 12 τα μάτια μου ήδη θα κλείνουν. Οπότε προμηθεύτηκα έξτρα καφέ,φαΐ,i-pod,βιβλίο, έχω γεμάτο το κινητό με μονάδες και σκέφτομαι να πάρω τηλέφωνο αυτούς που με πήρανε όταν εγώ κοιμόμουν.3 το πρωί 4,κάπου εκεί και θα τους κάνω και γω ερωτήσεις για την δουλειά.Hey,you sleeping or not?Oh I m verry sorry i thought that....i want to ask you about what we discuss early in this morning.Καλό?Σ άρεσε μαλάκα που με ρωτάς που είναι το τάδε πράγμα και δεν ξέρω και γω τι άλλο?I m sleeping re malakas.Katalabaineis?Ροχαλίζω/snorring τώρα ρε πως το λένε στη γλώσσα σου?Τέλοσπάντων.Το προσπερνώ και αυτό.

Μου την σπάει επίσης:
Να μαθαίνω πως ξεκινήσανε οι πρώτες χιονοπτώσεις και να σκέφτομαι πως έχω να δω βροχή από τον Μάιο.
Να μου λένε σε λίγο καιρό θα ανάψουμε καλοριφέρ και γω είμαι ακόμα με το ερ κοντίσιο.

Διέγραψα από την προβολή πλήρους προφίλ τα "για μένα".

Σκέφτομαι πολλές φορές να αλλάξω την σελίδα με διάφορα γκαντζετάκια και χρώματα κτλ αλλά βαριέμαι.

Περιμένοντας την επόμενη ανατολή του ήλιου....

.............χωρίς γκρίνια όμως.

Ένας gay ρωτάει δύο straight.

Τον Δ τον γνωρίζω πολλά χρόνια από το λύκειο που ξεκινήσαμε να κάνουμε παρέα αν και
γνωριζόμασταν από το δημοτικό. Είναι ένας από τους φίλους μου που έκανα το πρώτο μου coming out.Ήξερα από την πρώτη στιγμή πως είναι από τους ανθρώπους που δεν τον ενδιαφέρουν ταμπέλες όπως "ο τάδε είναι πουστάκι" κτλ...Σκέφτηκα να τον ρωτήσω μερικά πράγματα ως ένας straight που σίγουρα δεν αντιπροσωπεύει καμία πλειοψηφία. Θα έλεγα πως ανήκει και αυτός σε μια μειονότητα διαφορετικού είδους όμως.

Τον Σ τον γνωρίζω μερικά χρόνια,φίλος του φίλου Δ.Σκέφτηκα επίσης να τον ρωτήσω ως φίλος του Δ,θεωρώντας τις απόψεις του εξίσου σημαντικές.Να υπενθυμίσω πως και ο Σ ανήκει στην ίδια κοινωνική μειονότητα με τον Δ.Επίσης ο Σ είναι blogger τον οποίο έχω περάσει στην λίστα των blogs που διαβάζω…

Οι απαντήσεις τους πιο κάτω...





-Πως αντιμετωπίζεις τους gay?Εννοώ θα ξεχώριζες κάποιον λόγω σεξουαλικότητας?

Δ-Δεν νομίζω ότι οι gay πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν κάποιο τροπικό φρούτο. Τους
αντιμετωπίζω με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζω τον καθένα.

Σ-Μπα

-Που πιστεύεις πως οφείλεται η mainstream gay κουλτούρα και η ταμπελοποίηση του Γκαζο-χωριού?

Δ-Για μένα οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό στα κάθε είδους κόμπλεξ που κουβαλάει ο κάθε ένας από μας gay ή straight.

Σ-Η mainstream gay κουλτούρα απορρέει απ’ την κοινή mainstream κουλτούρα, υποθέτω, απ’ τη σκατίλα δηλαδή. Απλά με διαφορετικούς τόνους. Βέβαια, η gay κουλτούρα πάντα είχε και μια δόση εναλλακτικότητας, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, λόγω θέσης. Το γκαζοχώρι είναι απλά ένας τυχαίος τόπος συνάθροισης ανθρώπων με κάποιο κοινό, λογικό να υπάρχει.


-Γενικότερα σε ενοχλεί το να είναι κάποιος θηλυπρεπής?

Δ-Με ενοχλεί όσο με ενοχλεί και ο αντίστοιχος "άντρακλας" στον straight κόσμο.

Σ-«Εκ φύσεως» θυληπρεπής όχι. Επιτηδευμένα θυληπρεπής, συνήθως ναι.

-Πολλοί ισχυρίζονται ότι η ομοφυλοφιλία είναι ανωμαλία επειδή η τεκνοποίηση μπορεί να συμβεί με έναν τρόπο,άρα είναι ανωμαλία της φύσης. Ασπάζεσαι την άποψη αυτή?

Δ-Όχι εγώ πιστεύω ότι αφού υπάρχει και στην φύση και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό είναι λογικό να υπάρχει και στον άνθρωπο που είναι και αυτός μέρος της.

Σ-Φουλ.

-Πιστεύεις πως οι gay στην Ελλάδα(συγκεκριμένα στην Αθήνα)ζούμε καταπιεσμένοι και δεν εκφράζουμε ελεύθερα την σεξουαλικότητά μας?Επίσης θα σε ενοχλούσε να βλέπεις στον δρόμο να αγκαλιάζονται δύο άντρες ή να φιλιούνται δίπλα σου?

Δ-Πολλοί ίσως να είναι ακόμα καταπιεσμένοι, εξαρτάται απ' την ηλικία τους ίσως, απ'το μορφωτικό τους επίπεδο, απ' τον κοινωνικό τους περίγυρο...
Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να εκφράζει τον ερωτά του ελεύθερα.

Σ-Καταπιεσμένοι ναι, υποθέτω, σίγουρα λιγότερο όσο περνάει ο καιρός πάντως (είδες ο καιρός;). Όχι, δε θα μ’ ενοχλούσε.

-Κατά την άποψή σου, είναι σοβαρό το θέμα του γάμου των ομοφυλόφιλων,αφού ουσιαστικά το κράτος φέρεται θεσμικά σαν να είμαστε πολίτες άλλης κατηγορίας?Συμφωνείς με τον γάμο και τις υιοθεσίες παιδιών?

Δ-Δεν συμφωνώ γενικά με τον γάμο σαν θεσμό της κοινωνίας. Αν όμως κάποιος θέλει να παντρευτεί,πρέπει να έχει το δικαίωμα να το κάνει.
Ένα παιδί για να μεγαλώσει χρειάζεται αγάπη,αυτό είναι το απαραίτητο συστατικό για να γίνει στο μέλλον ένας ευτυχισμένος άνθρωπος.

Σ-Νομικά τα gay ζευγάρια θα ‘πρεπε ν’ αναγνωρίζονται, είναι εμφανώς ηλίθιο και άδικο. Τώρα όποιος θέλει να παντρευτεί, ας παντρευόταν κιόλας, άλλωστε δε νομίζω πως είναι και τόσο μακριά, ακόμα και στην ελλάδα. Η υιοθεσία είναι λίγο tricky, προφανώς αν κάποιο ζευγάρι θέλει παιδί δικαιούται να υιοθετήσει, απλά το πρότυπο ακόμα δεν είναι αρκετά κοινωνικά αποδεκτό και ισχυρό ωστέ γίνεται εύκολα.

-Είναι όντως καλύτερο θέαμα για σένα ως straight το να ερωτοτροπούν δύο γυναίκες παρά δυο άντρες μπροστά σου?Αν ναι ποια είναι η διαφορά?

Δ-Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποια ουσιώδης διαφορά.

Σ-Προφανώς είναι καλύτερο για μένα. Με τους άντρες δεν καυλώνω. :P

-Είναι ο HIV η ασθένεια των gay,όπως υποστηρίζουν κάποιοι?Η αφορά τελικά όλους μας?Πόσο ενημερωμένος είσαι για τις ασφαλείς πρακτικές στο σεξ και τους τρόπους μετάδοσής του?

Δ-Το HIV είναι ασθένεια όλων των ανθρώπων. Θα έλεγα ότι έχω μια βασική γνώση και ενημέρωση αλλά όχι αρκετή.

Σ-Όλους μας αφορά, στο βαθμό που της αναλογεί. Αναλογικά υπάρχουν περισσότερα κρούσματα στους gay. Μάλλον όμως είναι περισσότερο η ασθένεια της υποσαχάριας αφρικής...
Φυσιολογικά ενημερωμένος.

-Θα ερχόσουν σε ένα gay pride μαζί μας για να διαδηλώσεις/φωνάξεις για τα δικαιώματά μας?

Δ-Έχω έρθει.
Σ-Έχω έρθει.

-Στην έχει πέσει ποτέ gay?Αν ναι πως αντέδρασες?
Δ-Αρκετές φορές. Θα τον αντιμετώπιζα όπως ακριβώς θα αντιμετώπιζα και κάποια κοπέλα που θα μου την έπεφτε και εγώ δεν θα γούσταρα. Με ευγενικό τρόπο θα του έδειχνα ότι δεν ενδιαφέρομαι

Σ-Κάποιες φορές. Κατά βάση υπάρχει αμηχανία, ‘ντάξει, δε θα τρελαθούμε κιόλας.

-Τελικά υπάρχουν πολλοί straight που νοιάζονται για την δική μας ζωή ή χεστήκανε όντας στην δική τους "στερεοτυπική" κοινωνία?Αλλάζει η Ελληνική κοινωνία στο να μας αποδεχτεί?

Δ-Σίγουρα η κοινωνία έχει αλλάξει αρκετά στον τρόπο που βλέπει τους gay σήμερα. Χρειάζεται όμως πολύς δρόμος ακόμα. Νομίζω ότι βασικό είναι να εξαλειφθεί ο κάθε είδους ρατσισμός απ' την κοινωνία και όλοι οι άνθρωποι να αντιμετωπίζονται ως ίσοι.

Σ-Δε νομίζω πως απασχολούν και πολλούς τα δικαιώματα και η κατάσταση των gay, μα τους ίδιους δεν τους απασχολούν και πολλά πράγματα... Νομίζω πως η κοινωνία αποκτά ελαστικότητα σιγά σιγά, μα κυρίως μέσω ηλίθιων τηλεοπτικών προτύπων. Θέμα τριβής είναι.

Υ.Γ.

...Το τραγούδι λέει,"ένας φίλος μου απόψε εγκαταλείπει αυτή τη χώρα,κατά βάθος λυπάται μα δεν βλέπει και την ώρα που η ζωή του θα αλλάξει,όταν τα αεροπλάνα πετάνε η γη απλώνεται και οι άνθρωποι ξεχνάνε......"

Του εύχομαι ό,τι καλύτερο στην νέα του ζωή στο Βερολίνο..
Εξαιρετικά αφιερωμένο και τον ευχαριστώ για όλα(ξέρει αυτός)...

Υ.Γ.Ευχαριστώ και τον Σ που αν και μετά από μια βδομάδα που του έστειλα τις ερωτήσεις ,"αξιώθηκε" να απαντήσει γιατί στο εντωμεταξύ τις έστειλα στον Δ ο οποίος μου απάντησε μέσα σε μια μέρα,οπότε οι απαντήσεις συγχωνεύτηκαν εκ των υστέρων.(Δεν θα αλλάξεις ποτέ ε?)

Δέκα σκέψεις...

1)Δουλειά,νεύρα που δεν ξεσπάνε κάπου. Μάλλον δεν έχω τον τρόπο και επίσης είμαι τραγικός όταν θυμώνω. Μαλάκας δηλαδή.

2)Τα νεύρα πέρασαν γιατί σήμερα ήταν καλύτερα στην δουλειά..Ξεχνάω τις προηγούμενες μέρες.

3)Κουράζομαι αλλά δεν το βάζω κάτω. Νιώθω να φτάνω στα όρια μου και μετά αναρωτιέμαι,μέχρι εδώ είμαι?

4)Έχω ενέργεια που δεν ξέρω που να την διοχετεύσω.Μερικοί τρόποι είναι το σεξ και τα αγαπημένα μου αθλήματα,κάτι που δεν κάνω τον τελευταίο μήνα,οπότε το δεξί ή το αριστερό πόδι κουνιέται νευρικά πάνω κάτω. Μερικές φορές η μουσική λειτουργεί θετικά και την "απορροφά"(?).

5)Περιμένω να δω το εισιτήριο επιστροφής μου για Ελλάδα. Αν δεν το έχω σε δύο βδομάδες σημαίνει πως άδεια "καπούτ".

6)Είναι τραγικό να μην έχει κάποιος καθημερινότητα και το μόνο που του μένει για να λέει είναι η δουλειά...(ήσουν καλό ρομπότ σήμερα?)

7)wait,they dont love you like i love you...(yyy's)

8)
-δεν ξέρω τι θέλω.........................(ποτέ δεν ήξερα),
-τι θέλω να κάνω?.......................(κάνω αλλά δεν είναι αρκετά),
-δεν με ενδιαφέρει το μέλλον.....(ζω το σήμερα),
-δεν έχω όνειρα............................(μου τα πήρανε όταν ήμουν παιδί)

9)Μοναξιά υπό την συνοδεία μιας ακουστικής μελαγχολίας,σκιασμένη με χαμόγελα πνιγμένα στις μαυρισμένες μίζερες σκέψεις,οι καπνοί που αν τους ακολουθήσεις θα βρεις και την φωτιά,κόψε της το οξυγόνο,ή το φλεγόμενο υλικό της ή σταμάτα την σπίθα πριν αυτή ξεκινήσει. Αν δεν θες βάλε της βενζίνη,σκέψεις,παρελθόν,λίγη ευτυχία,λίγη ακόμη μοναξιά,δώσε της να φάει κάτι εύφλεκτο....Μέχρι να γίνει στάχτη. Το χρώμα μπορεί να είναι δική σου επιλογή....

10)Δεν έχει δέκα.

Ο not me ήταν εδώ....

Τα διάφορα συνθήματα στους τοίχους,στα παγκάκια,σκαλισμένα σε βράχια,σε δέντρα,με στυλό,με μπογιά,με μαρκαδόρο ή αυτά στην ακρογιαλιά χαραγμένα με ένα ξύλο συνήθως.
Μήνυμα αγάπης κυρίως,φιλίας,κοινωνικά,συγκροτήματα,ομάδες,σεξιστικές επιθέσεις του στυλ σε γαμώ(συνήθως την μάνα ή γενικά το σπίτι) και άλλα πολλά. Δηλώνουν ένα "πέρασα από δω",ή "ο not me ήταν εδώ",ή πιστεύω σε αυτό στο άλλο ή ρητά άλλα σοφά άλλα ηλίθια,πολλές φορές αρχικά,ερωτηματικά θαυμαστικά,σχέδια να απεικονίζουν την καρδιά,ή γκράφιτι πιο ψαγμένα ή απλά και κατανοητά. Παλιότερα έγραφα κυρίως το θρανίο στο σχολείο αλλά και στους τοίχους. Μάλλον ουσιαστικά το κατέστρεφα γιατί πολλές φορές σκάλιζα αυτά που έγραφα. Επίσης ήταν εύκολο με αυτόν τον τρόπο να γράψω με μικρά γράμματα τα "σκονάκια" με τους τύπους ή ό,τι άλλο δεν θυμόμουν. Δεν θυμάμαι αν είχα ξαναδεί το ίδιο θρανίο τις επόμενες χρονιές,μάλλον το πετάγανε...(?)...

Υ.Γ...Ο not me σκάλισε τον βράχο στην παραπάνω φωτογραφία?

Λήθη

Γράφω,διαβάζω και δεν έχει τέλος.
Τίποτα δεν τελειώνει πραγματικά παρά μόνο όταν η λήθη τα θάψει,όμως πάλι είναι κάπου εκεί από κάτω,αν τα ψαχουλέψεις καλύτερα θα τα βρεις,ή αν στα θυμίσει κάποιος άλλος. Τελειώνουν μόνο όταν έρθει ο θάνατος. Δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να αποζητάει θάνατο. Δεν τον φοβάμαι μάλλον.Η έτσι θέλω να λέω τουλάχιστον ως μια αντίσταση προς την φυσική ανθρώπινη εξέλιξη..

Σεξουαλικότητα,οροθετικότητα και λίγο απ όλα..

Πολλές φορές όταν μίλησα για την σεξουαλικότητά μου με ρώτησαν αν θα ξαναπήγαινα με γυναίκα. Δεν ξέρω πόσο περίεργο ακούγεται αυτό,εγώ όμως δεν βρίσκω κάτι περίεργο στο κάποιος να ανατράφηκε με όλα τα "αντρικά" στερεότυπα,που όντας βαθιά ριζωμένα μέσα του,κατάφερε να αποβάλλει. Νομίζω πως έγινε σταδιακά αλλά και αιφνίδια μαζί,όταν για πρώτη φορά έκανα ολοκληρωμένο σεξ με άντρα,τα τείχη έπεσαν. Σαν να βρήκα αυτό που δεν είχα,αυτό που έλειπε από το κομμάτι του εαυτού μου. Θυμάμαι τότε που έγραφα στα τετράδια πολλές φορές για αυτά μου τα αισθήματα και τις αναζητήσεις,ενώ ήξερα τι πραγματικά ήταν. Στο θέμα γυναικών και το αν θα ξαναπήγαινα με μια γυναίκα,νομίζω πως είναι κάτι που έχω πάψει να σκέφτομαι. Πολλές φορές μου έρχεται στο νου αυτό που λένε για πολυσεξουαλικότητα ,bi.Νομίζω πως μπορώ να καταλάβω απόλυτα έναν bi ,όπως και έναν straight.Πιό μακρυά μου είναι η γυναικεία φύση παρότι μεγάλωσα με δυο γυναίκες,παρότι τις σχέσεις μου. Μόνο επιφανειακά καταλαβαίνω,ή μάλλον μόνο γενικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα όπως ανασφάλεια,εξωτερική ομορφιά,μητρότητα κτλ...Φυσικά αυτό δεν ισχύει για όλες,ούτε και όλα. Μου έτυχε όμως να βρω πολλά από αυτά σε μια γυναίκα(ζηλιάρα,ανασφαλής,μοντέρνα και δυναμική,κολλήματα με τοπικά παχάκια κτλ,κτλ).Δεν υπάρχει διαγραφή αυτών μου των σχέσεων,δεν τα ξέχασα και ούτε τα θεωρώ αποτυχίες ή κάτι άλλο. Ήταν ο εγώ που τα έκανε όλα αυτά,με όποιο τρόπο και με όποια αισθήματα. Είναι οι εμπειρίες του ευατού μου,θα ήταν γελοίο να κάνω πως δεν υπήρξανε.Επίσης από αυτές(περίπου 8-9 διαφορετικές σχέσεις),μόνο με μία θα μπορούσα να πω πως ήταν η μόνη που μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση.Θαύμαζα το σεξ που πραγματικά απολάμβανε και θύμωνα με μένα που δεν μπορούσα να το κάνω για τον εαυτό μου,ενώ μπορούσα και ήθελα να το κάνω για αυτήν. Επίσης είναι και η μόνη που έχω μέσα στην καρδιά μου ακόμα,σε πιο "αδερφικό"¨επίπεδο αγάπης. Είναι η μόνη που βλεπόμαστε 6-7 φορές τον χρόνο να πούμε τα δικά μας.
Αν έχω "κατάλοιπα" της x-straight ζωής μου?Φυσικά και έχω. Αν και με τον καιρό εξασθενούν.(παράδειγμα το αν κοιτάζω έναν γυναικείο κώλο ή βυζιά,το κάνω ακόμα αλλά πλέον όχι με ερωτισμό).Η γυναικεία ομορφιά είναι κάτι που για μένα σαφώς δεν υπάρχει σε έναν άντρα. Είναι διαφορετικό και αυτός είναι και ο λόγος που δεν επιθυμώ να έχω θηλυπρεπείς ερωτικούς συντρόφους. Θεωρώ πως αν ήθελα κάτι τέτοιο θα πήγαινα με γυναίκες. Μάλλον δεν είμαι ο "καθημερινός gay" που λέμε. Το όλο έρχεται να το συμπληρώσει η καθημερινότητά μου που αφορά καθαρά straight αθλήματα για "άντρες" όπως θα έλεγαν μερικοί ηλίθιοι,ομοφοβικοί κτλ,ή το όλο παρουσιαστικό μου ή μερικές παρέες μου ή ακόμα και η εργασία μου που είναι χειρωνακτική και απαιτεί σωματική δύναμη και αντοχές.
Επίσης για να μην ξεχνιέμαι και για να ξέρουν μερικοί,ένας οροθετικός δεν χρειάζεται να μην δουλεύει,δεν αλλάζουν οι αντοχές του όπως έχω δει πολλές φορές να λένε κάποιοι,είναι γελοίο επίσης το να μπορώ να πάρω σύνταξη στα 30 μου και τέλος είναι πραγματικά ερωτηματικό το για ποιο λόγο παίρνω επίδομα για την οροθετικότητα,ενώ εργάζομαι ακόμα...Δεν θα πω πιο πολλά γιατί προφανώς δεν είναι όλοι ίδιοι,αυτά δεν σημαίνουν πως ισχύουν για όλους,δεν είναι όλοι οι οροθετικοί το ίδιο,και κάθε σώμα και οργανισμός είναι μοναδικός. Μιλώντας πάντα για μένα έχω ένα να πω. Ζω όπως ζούσα και μετά από το όλο,έσπευσα να κάνω όλα όσα δεν είχα τολμήσει μέχρι τώρα ή να δω ακόμα περισσότερα στην ζωή μου. Το πότε θα πεθάνω δεν έχει σημασία. Ποτέ δεν είχε. Έχω ξεπεράσει πριν πολλά χρόνια την νεανική επιπολαιότητα.Αν έρθει θα έρθει. Άλλωστε το έχω προκαλέσει αρκετές φορές με διάφορες καταστάσεις. Όπως λέγαμε και με έναν κολλητό,"και τώρα να πεθάνω ευτυχισμένος θα πάω"..

Υ.Γ...Οι μεγάλες αναρτήσεις είναι κουραστικές.

Υ.Γ.2..Και στην τελική χεστήκατε για την ζωή κάποιου που δεν γνωρίζετε καν. Αναρωτιέμαι πολλές φορές γιατί να μιλάω για τον εαυτό μου(?).Πιστεύω λοιπόν πως αυτή η κωλο-αισιόδοξη ζωή μου, δίνει κουράγιο σε πολλούς. Αυτός είναι ένας απ'τους λόγους που γράφω ακόμα..

Υ.Γ.3.Ευχαριστώ τον φίλο που μου έστειλε mail με το pdf ,του Γιώργου Χαλάτση και Κ.Σπηλιώτη,από την ημερίδα του athens gay pride που έγινε στη Πάντειο στις 9/5/2009,που μιλάει για τα gay μπλογκς και τις περσόνες των συγγραφέων.Μια ενδιαφέρουσα ομιλία όπου είχα παρευρεθεί.Μπορεί να μην έχω την σημαία του ουράνιου τόξου λάβαρό μου,μπορεί να μην είμαι ο μπροστάρης ,αλλά προσπαθώ μερικές φορές για το καλύτερο "όλων μας".Για τα μελλοντικά gay παιδιά που θα συμβιβαστούν/αποδεχτούν πολύ νωρίτερα απ' ότι εγώ την σεξουαλικότητά τους. Για μια κοινωνία όπου η σεξουαλικότητα δεν θα είναι το κριτήριο αξιολόγησης ενός ατόμου.Κλείνωντας το κουραστικό μου κείμενο ευχαριστώ τον Γ.Χαλάτση και Κ.Σπηλιώτη που με έβαλαν σε σκέψεις τόσο για τον ευατό μου όσο και για την προσπάθειά τους να μιλήσουν στην Ελληνική κοινωνία (η οποία νομίζει ακόμα πως gay είναι μόνο ο Γ.Μαρίνος στο ciao antenna),πως δεν είναι οι gay ανώμαλοι,σεξομανείς,ζούνε στον υπόκοσμο,θέλουν να "πλασάρουν το ανώμαλο παραποιούν το φυσιολογικό και άλλα που δεν ισχύουν πάντοτε...

Επιθυμίες

Όλα τα θέλω σαν συσσωρευμένη λάβα έτοιμη να εκραγεί φουσκώνει το έδαφος-σώμα,πράσινη κοιλάδα που γίνεται όλο και πιο πράσινη. Εύκολα καίγεται στην επιφάνεια. Δύσκολα όμως το μαράζι και ο καημός εκδηλώνουν όλα όσα δεν μπόρεσα να πω ή να κάνω..Μερικά μουσικά όργανα και οι σκέψεις που τυλίγονται σαν κρίκοι καδένας πολλών τόνων.Η ασφαλιστική διάταξη που την κρατάει ψηλά πριν βυθιστεί. Σπασμένοι κάβοι,νήματα ή σκοινιά από pvc που σαπίζουν από την αλμύρα. Εικόνες κάποιου ναυάγιου για δεύτερη συνεχόμενη χρονια.Τόσο τυχαίο μα και τόσο σημαδιακό. Πόσες ακόμα εικόνες θα δω μέχρι να μάθω?Πόσα έχω να μάθω και πόσα από αυτά δεν θα ξεχάσω ποτέ?Οι λέξεις γλιστρούν από το στόμα,τα χέρια το μυαλό. Καταλήγουν ή ξεχνιούνται και αυτές. Όργανα κλαίνε την μοναξιά για άλλη μια φορά. Δεν σε λυπούνται όμως. Μόνο κάθονται εκεί,μαζί σου,σε ένα παγκάκι μιας ελεεινής πόλης που σιχαίνομαι,ή σε μια παραλία που αγαπάω αλλά εσύ δεν έχεις πάει ακόμα εκεί. Σε ένα ακόμα όνειρο που δεν το θυμάμαι καν. Ξεχνιέται σαν τους νεκρούς,αναμνήσεις λες και πετάχτηκαν από σελίδες βιβλίων,από σημειωματάρια ή αλλού. Όπου και να πας είναι εκεί. Ποτέ μην λες ποτέ και κάνε σχέδια για το αύριο. Και που ξέρεις,μπορεί να πεθάνεις και να μην προλάβεις να τα κάνεις ποτέ,σημασία έχει πως προσπάθησες.Χα......Ειρωνικέ μαλάκα. Κάνε τώρα άκρη,ή μάλλον σταμάτα να μιλάς γιατί βρωμάει η ανάσα σου. Και δεν φταίει το κάπνισμα. Φταίει το μυαλό σου που σάπισε,κουνουπίδι μουχλιασμένο και γλώσσα εμετική. Α, και να πλένεσαι πιο συχνά.
Δεν είμαι εδώ,δεν ήρθα ποτέ,δεν είμαι εγώ δεν ήμουν ποτέ.
Όλα τα θέλω με τα θέλω που θέλω των όλων που θέλουν τα όλα.

Ομοιογενειοποιημένηπροβατοποίηση...

Η προβατοποίηση ως αποτέλεσμα της ρηχότητας στην ζωή είναι ικανή να φέρει χειρότερα αποτελέσματα από αυτά που περίμενες στην πάντα κομπλεξική ζωή σου.Ο μπούσουλας της πλειοψηφίας ως το καλύτερο φρούριο των ανασφαλειών σου.Η αυτοπεποίθηση που ίσως να έρθει από ένα γαμήσι πρόωρης εκσπερμάτισης.Εάν έρθει σημαίνει πως γαμάς σπάνια οπότε φρόντισε τώρα που μπορείς.Η θέση του γυναικείου φύλου δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ,όπως και οι αδύναμοι,όπως οι φτωχοί, που η κοινωνική τους θέση είναι πάντα υποδυέστερη.Είναι ένα κομμάτι κρέας...Νήστευε και μη ερεύνα λοιπόν θεωρώντας τα λάθη σου αμαρτίες.Άναψε ένα κερί ή αν θες άναψε μια μολότοφ και ρίξε την σε αυτούς που δεν γουστάρεις..Μας την δίνει η φάτσα σου οπότε θα στην χαλάσουμε,είναι αισθητικά άθλια και σιχαμερή που διαρκώς βρωμάει ναφθαλίνη από τις σαπισμένες σου ιδέες. Και αν δεν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω όνειρα γλυκά να έχεις..Περίμενε την δευτέρα παρουσία του ανύπαρκτου θεού σου...Σκόνη μόρια και τροφή για τα σκουλήκια..Είναι πολύ απλό.....

Υ.Γ...Α,ξέχασα...Ήρθε η ώρα να πάω στην στάνη μου,φωνάζει ο βοσκός...Μπεεεεεεεεέ....

Η μύγα και το ταξίδι της στην Αθήνα

Κάποτε έφερα μια μύγα "επισκέπτη" από το χωριό στην Αθήνα. Τυχαία ήταν στο αυτοκίνητο και όταν έφτασα σπίτι,την ελευθέρωσα όταν κατέβασα το παράθυρο.
Η υγρασία έπαψε αυτές τις μέρες να με κάνει να ιδρώνω,χειμωνιάζει?
Κλεισμένος στα ερκοντίσια σε κάθε τεχνητή "ποιοτικότερη" ζωή που το μόνο που κάνει είναι να με απομονώνει από όλους. Με κάνει να χάνω τον προορισμό μου,την επαφή με τους ανθρώπους.
Μικρά θέματα ως αφορμή για μικροτσακωμούς.Τους ξεχνάω.Η μύγα ξανάρχεται να με βρει. Πεινάω μαγειρεύω και μετά κοιμάμαι.Η μύγα μου στέλνει κουνούπια γιατί αυτή κοιμάται?Αν τύχει να ανοίξω το φως κατά την διάρκεια της νύχτας,ξεκινάει να πετάει. Πλησιάζει την λάμπα αλλά δεν μπορώ να την ακούω βζζζ βζζζ βζζζ να κόβει βόλτες. Ιδρώνω πάλι. Το παγωτό στην κατάψυξη είναι πάνω από δύο μήνες εκεί. Να το φάω ή να το δώσω στην μύγα?Σκέφτομαι πως υπάρχει πιθανότητα να φέρει και τους συντρόφους της μαζί. Σηκώνομαι,πάω στην κουζίνα,
κλείνω το φως και κάθομαι και τρώω το παγωτό με λαιμαργία μήπως με πάρει χαμπάρι. Το χημικό που έχω βάλει στην πρίζα απωθεί τα κουνούπια,μάλλον τα ζαλίζει γιατί μπορώ πολύ εύκολα να τα σκοτώνω πάνω στους τοίχους. Μικρά σημάδια αίματος τριγύρω σαν να το πιτσίλιζε κάποιος.Ο ιός είναι εκεί άραγε?Πέφτω για ύπνο. Μέχρι να ανοίξω τα παντζούρια δεν ακούω τίποτα σχεδόν. Σηκώνομαι,ανοίγω τα φώτα και ξεκινά και η μύγα την μέρα της. Την κάνω με τρόπο να έρθει στο σαλόνι,κλείνοντας της τα φώτα στο υπνοδωμάτιο. Γουστάρει και κόβει βόλτες γύρω από την λάμπα. Σκέφτομαι το αεροζόλ και αμέσως θυμάμαι την τρύπα του όζοντος ,το φαινόμενο του θερμοκηπίου,τους πάγους που λιώνουν,που αν αυτό συμβεί θα ανέβει η στάθμη της θάλασσας έξι μέτρα. Ανοίγω απλώς το παράθυρο. Λίγο μετά έρχεται και κάθεται πάνω μου. Την διώχνω,ξανάρχεται κτλ..Πεινάει μάλλον. Πάω και φέρνω το πεταμένο κουτί παγωτού που πλέον είναι σκουπίδια. Να θυμηθώ να το πετάξω στον κάδο των πλαστικών απορριμάτων,μήπως και ανακυκλωθεί. Το βάζω στο μπαλκόνι. Περιμένω λίγο.Η μύγα είναι τριγύρω μου αλλά το γράφει κανονικά το κουτί. Συνεχίζει να έρχεται πάνω μου. Περνάει λίγο η ώρα και μάλλον έχει ξεχάσει ο ένας τον άλλον...Ήδη πίνω καφέ και καπνίζω.Ξανάρχεται.Κλείνω το παράθυρο. Φέρνω το αεροζόλ. Στο θεο-διάβολο τους να πας πουτάνα,της λέω,ψεκάζω προς τα πάνω της,ψεκάζω παντού στο δωμάτιο σαν να υπήρχαν χιλιάδες μέσα...Χτυπάω την πόρτα δυνατά για να μείνει όλο το αεροζόλ μέσα...Δεν γαμιέται η παγκόσμια περιβαντολλογική μόλυσνη και οι εκπομπές co2?Έχω σοβαρό πρόβλημα με το βζζζου βζζζουυ.Ο θεός της ας την συγχωρέσει.....Πόρνη......

Για την Στέλλα

Μια ανάρτηση-απόδειξη πως ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που στηρίζουν ανθρώπους όταν πονάνε...
Για την Στέλλα που της εύχομαι καλή υγεία και περαστικά..
Η ανάρτηση για βοήθεια εδώ .....(από τον Γιώργο)
(και εδώ απο την Στέλλα) που μιλάει για τον Γιώργο...

Εκλογές..Που τα θυμήθηκε όλα αυτά τα σκάνδαλα;

Για τους βολεμένους παστόκους,νεοδημοβλάκες,συντηρώντας με τον χειρότερο τρόπο κρατώντας σημαιάκια,κορνάροντας και χαίρονται για το σάπιο υπάρχον σύστημα αφιερωμένο το παρακάτω κείμενο που αναρτήθηκε από το troktiko με μαζεμένα όλα τα σκάνδαλα που τόσο εύκολα ξεχνάμε....Για τους συμπολίτες/συμπολίτισες αυτής της χώρας που δεν ψηφίζουν ποτέ,δεν πειράζει,αφήστε τα κομματόσκυλα να αποφασίσουν για τις μοίρες μας,θεωρώντας αυτήν την στάση σας πολιτική θέση και άποψη...Εγώ αυτό το λέω σταρχιδισμό.....
Το κείμενο εδώ.
Πηγή http://troktiko.blogspot.com

Ρώτα με ό,τι θες....

Ρώτησαν λέει τους κολλητούς μου(άτομα από το μέρος καταγωγής μου) το αν είμαι η όχι gay...
Διαφορετικές ιστορίες που τους είπε ο Αντώνης που το άκουσε από τον Νίκο,που αμφέβαλλε ο Μάριος,αλλά ο Κώστας ήταν σίγουρος που του το είπε ο κολλητός του ξαδέρφου του μπατζανάκη που είναι αδερφός εξ αίματος απ' το μουνί της μάνας τους....
Ρε πάρτε χαμπάρι απλά δεν υπάρχετε στην ζωή μου...
Τελικά τίποτα, μόνο που έφαγα κανά δίωρο στο τηλέφωνο(και αρκετές μονάδες από την "more international" κάρτα του κινητού για να ακούω μαλακίες. Πάντως γέλασα αρκετά,ενώ στην αρχή μου την έδωσε στα νεύρα..Λείπω τόσα χρόνια από το σκατομέρος ,που με θυμήθηκαν?Μετά μου έρχεται στο μυαλό πως δεν είναι λίγες οι φορές που φιλιέμαι,αγκαλιάζομαι δημόσια,μια φωτογραφία μου από το φετινό pride που υπάρχει στο www.gayworld.gr ,ίσως να ήταν ο λόγος όλων των παραπάνω..
Ψιτ,εϊ βλαχοαστοί και παν βλάχοι, κομπλεξικοί ,αγάμητοι ,προβατοποιημένα "παιδάκια", καρφί δεν μου καίγεται ρε....
Και άμα λάχει παίζω και ξύλο να ούμε μαζί σας,τι κι αν είμαι αδερφή?Ελάτε άμα θέλετε να ρωτήσετε εμένα τον ίδιο....Ψευτοαντράκια άντε να γαμήσετε να ξεθολώσετε...Αποκτήστε ζωή.


Υ.Γ...Το σύνθημα που είδα πρόσφατα σε τοίχο γραμμένο λέει "Θρανίο,καναπές,τάφος",για σας μιλάει..

Υ.Γ...Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα...........(Τρύπες)....

Παλιά γραπτά.

Χάθηκα πέρα απ' την οριακή αυτή γραμμή.
Χαιρέτισα τον κόσμο και γέλασα.
Ήταν ένα ηλιόλουστο παγωμένο πρωινό.
Καθημερινή μέρα χωρίς υποχρεώσεις. Μόνο αυτοσυντήρηση
Ένα τηλεφώνημα που θα χτυπούσε με την πιο γλυκιά μελωδία. Το cd-player που έπαιζε όμορφη μουσική. Και το πλυντήριο να ακούγεται στο βάθος να αδειάζει τα βρώμικα νερά του.


(2002)

Κοινωνικός κλονισμός και έλεγχος της σκέψης.

Δύο βίντεο που βρήκα τα οποία μέσα σε λίγα μόνο λεπτά λένε τόσα πολλά..

Το πρώτο ονομάζεται "κοινωνικός κλονισμός".Πως με ψυχολογικά σοκ και σειρά πειραμάτων κατέληξαν πως κάνοντας ένα "σοκ" σε κάποιον/σε μια κοινωνία, μπορούνε να μας οδηγούνε στην "υπακοή".Το βίντεο είναι μόλις 7 περίπου λεπτά και με ελληνικούς υπότιτλους..
Όπως λέει και στο τέλος "ο κλονισμός ξεπερνιέται,είναι εξ ορισμού μια προσωρινή κατάσταση"..

Το πρώτο βίντεο εδώ



Το δεύτερο βίντεο είναι σχετικό με το πρώτο και πως μέσω της τηλεόρασης,ΜΜΕ κτλ ελέγχουν το μυαλό,εξηγώντας πως η αξιοπιστία του ανθρώπινου εγκεφάλου εξαρτάται από την πληροφορία που παίρνει,άσχετα με το πόσο έξυπνος είναι κάποιος. Ελέγχοντας τις πληροφορίες μπορείς να προγραμματίσεις το τι θα σκεφτεί κάποιος. Αναφέρεται στην Αμερική αλλά όχι μόνο.
Το βίντεο είναι περίπου 9:30 λεπτά....



Τα συμπεράσματα δικά σας..

Η κριτική σκέψη και η προσωπική άποψη είναι το μόνο "όπλο" που έχουμε ήδη στα χέρια μας..

Τελευταίο βίντεο από ένα κομμάτι ,το κομμάτι λέγεται
there's a war going on for your mind...( the flobots)

Λόγια

Δεν θέλουμε να ακούσουμε άλλα λόγια της οικογένειας,λόγια της μητέρας,λόγια του πατέρα,λόγια των μπάτσων,λόγια του ιερέα,λόγια για την πατρίδα ή λόγια των πάρτι
Για να το πούμε πιο απλά να το καταλάβουν όλοι αρκετές μαλακίες έχουμε ακούσει.

Ουίλιαμ Μπάροουζ-Άγρια αγόρια....

Όλα τα χρώματα

Γύρισα σήμερα το πρωί από τις τελευταίες μου διακοπές,μπλα μπλα μπλα,πέρασα ωραία,σε μικρά νησιά και κυρίως ήσυχα,μπλα μπλα μπλα....Καράβια,ΚΤΕΛ,ταρίφες μπλα μπλα μπλα...
Τα γνωστά,χαλάρωσα,ξεκουράστηκα(από τις σκέψεις μου),έκανα μπάνιο μπλα μπλα μπλα...

Παραθέτω ένα γραπτό που δεν ξέρω αν έχει σημασία το πού και σε τι διάθεση ήμουν κατά την διάρκεια των διακοπών μου.Δεν ξέρω καν τι ήθελα να πω...

Να γράψω κάτι την ώρα που ο ήλιος δύει. Ρομαντικά χρώματα,κόκκινα,κίτρινα,άσπρα,γαλάζια,πράσινα ή άχρωμα.
Ο τύπος με τις τρίχες στην πλάτη πλένει κάθε πρωί τα δόντια του στην άκρη της παραλίας χαζεύοντας τις γυμνόστηθες. Δίπλα μια γκόμενα που ξυρίζει το μουνί της με σαπούνι και αλμυρό νερό.Ο τύπος κάνει πως αδιαφορεί.
Ο ήλιος μου-λιαζε τ' αρχίδια και τον κώλο.
Δεν μιλάω πολύ σήμερα. Μίλησα το πρωί όταν σηκώθηκα. Δεν έχω να πω πιο πολλά.
Απογοήτευση νούμερο δύο,τρία,πενήντα χιλιάδες.
Γυμνισμός στις παραλίες,με κοιτάζεις,σε κοιτάζω,σε ντύνω με τα μάτια μου ή σε προτιμώ γυμνό?
Σταυρουδάκια στο λαιμό και η ψωλή εκτεθιμένη.Ωωωωω,τι θα πει ο θεούλης αν σε δει?Πιστεύεις ή δεν πιστεύεις ρε ηλίθιε?
Κινητό χωρίς σήμα,η προσωρινή οριοθέτηση των περιοχών γύρω από τις σκηνές. Δεν μπορώ να μοιραστώ την σκιά μαζί σου,είναι δική μου.Ο ήλιος είναι δικός μου,ο άνεμος,η θάλασσα,η άμμος που πατάω. Σαν τα σκυλιά που κατουράνε τις περιοχές τους.
Ζώο ανθρωπόσκυλο,πουστόψαρα,μουνοχέλια.
Η γκόμενα αφού το ξύρισε παρατήρησα πως είχε πεταχτά μουνόχειλα. Έτσι την φώναζα..Θυμάμαι την αλυσίδα στην μέση της.Ο μπάρμπας με το φτυαράκι χεσίματος(η παιδικό παιχνίδι?),περνάει κάθε πρωί από την σκηνή μου. Ένα γεια πρωινό με μόνο ένα νεύμα του κεφαλιού. Σκατά στην κωλοτρυπίδα μέχρι να πλυθεί στην θάλασσα ή κάπου πέταξε τα κωλόχαρτα στο δάσος?Κατούρημα και νύψιμο-ψωλές που τρίβονται στην άμμο φτιάχνοντας μικρές γούβες.Τύποι που κουνάνε ρυθμικά τα πόδια τους δεξιά-αριστερά,κουνώντας έτσι το καυλί τους,ψιλοσκληραίνοντάς το. Γρήγορες ματιές,σταμάτημα των ποδιών,το ψιλοκαυλωμένο ξεκαυλώνει, συνεχίζει να κουνά τα πόδια και πάλι από την αρχή. Σταγόνες σπέρματος γυαλίζουν στον ήλιο. Ρόγες που θέλουν να τριφτούν,μουνιά που θέλουν να γλυφτούν,να γαμηθούν ή κώλοι.
Βουτιά στο νερό με προσοχή μην πατήσεις καμιά πέτρα. Δύση και ο ήλιος χάνεται στις γνωστές αποχρώσεις.
Οι στύσεις ξαναεπιστρέφουν,μουνιά ξαναυγραίνονται,κώλοι ανοιγοκλείνουν.Τα ζευγάρια σκέφτονται πως είναι ρομαντικό όλο αυτό και στο νου τους έρχεται το γαμήσι,ή αλλιώς έρωτας ή όπως το λέει ο καθένας. Φιλιά , ενωμένα σώματα,ιδρώτας σπέρμα. Άλλο ένα γαμήσι πριν να αποκοιμηθούμε.
Καληνύχτα. Όνειρα γλυκά.Τα αστέρια ας κρατήσουν τα όνειρά σου γαλήνια.Άλματα από το ένα στο άλλο. Τα κοιτάζω,Γυρνάω πλευρό.Αποκοιμιέμαι.
Ελπίζω τα γαμώγατα να πάνε να πηδηχτούν πιο μακρυά απόψε. Τουλάχιστον ας το κάνουν αθόρυβα....

Καλοκαιρινά ερωτήματα...

Μικρο διάλειμμα από τις διακοπές...

Τα τελευταία χρόνια έχω σταματήσει να ενθουσιάζομαι με τα μέρη που βλέπω.Τα απομυθοποιώ κάπως και πολλές φορές ψάχνω να βρω τα αρνητικά του.(φώναζέ με μηδενιστή)
Μισώ επίσης τον παρακάτω διάλογο..
- "Πως πέρασες" ρωτάει,
- "Τέλεια",απαντάει ο/η άλλος λες και έζησε τις απόλυτες διακοπές.

Επίσης όταν βλέπουμε ένα ζευγάρι σε παραλία γυμνιστών,δεν σημαίνει πως θα πηδηχτούνε οπωσδήποτε αργά το απόγευμα,μόλις πέσει ο ήλιος.(για τον άγνωστο που πολύ πιθανόν να περίμενε να μας "πάρει μάτι").Συγνώμη φίλε που περίμενες τόση ώρα άδικα...

Άλλη απορία.Συμβάν..Ο ετεροφυλόφυλος γυμνιστής,έρχεται ξεβράκωτος να ζητήσει τσιγάρο από μένα,ενώ μία ώρα μετά φοράει την βερμούδα και ξαναζητάει τσιγάρο από τις τουρίστριες που τα λιάζανε πιο δίπλα..Γιατί άραγε?

Όταν πάω διακοπές γιατί πρέπει οπωσδήποτε να πάω σε όλα τα club/bar του νησιού?Αν δεν πάω καθόλου σημαίνει πως πέρασα χάλια?

Οι σκηνές για camping δεν θα έπρεπε να είχαν ένα είδους ηχομόνωσης έτσι ώστε να μην ακούνε οι διπλανοί το φλαπ φλουπ κάθε βράδυ(όπως επίσης τις κλανιές και το ροχαλητό)?
Επίσης τα στρώματα ύπνου δεν θα έπρεπε να είναι πιό ανθεκτικά,από την στιγμή που είναι διπλό και όχι μονό ή ημίδιπλο?Δεν θα έπρεπε δηλαδή να είχαν υπολογίσει την "πίεση" που πιθανόν να ασκήσουν πάνω του δύο άτομα?(ευτυχώς είχα μαζί μου μπάλωμα και κόλλα)..

Γιατί απαγορεύεται ο γυμνισμός σε παραλίες που γεννάνε οι χελώνες καρέτα-καρέτα?
Υπάρχει ενδεχόμενο ας πούμε η μαμά χελώνα να βγεί να γεννήσει,να δει το πουλί μου και να επιστρέψει στο νερό?(αυτό έγινε πέρισυ σε παραλία προστατευόμενης ωοτοκίας χελώνας καρέτα-καρέτα,όταν ένας από τους υπεύθυνους φύλαξης της παραλίας,έκανε τον κόπο να έρθει ένα χιλιόμετρο μακρυά για να μου πει να ντυθώ.)

Γιατί στις παραθαλάσσιες ταβέρνες οι άντρες δεν φοράνε μπλούζα και πάνε με το μαγιό τους να φάνε?Αν πάω σε ταβέρνα με πισίνα τι πρέπει να φοράω?
Επίσης γιατί οι γυναίκες να μην κάνουνε εκεί topless?Ποιά η διαφορά με 10 μέτρα απόσταση από την ακτή,που πριν έκανε topless?

Τέλος για ποιόν λόγο πρέπει να "αναγκάζομαι" να φοράω μαγιό στις παραλίες?Επειδή οι τραγόπαπες και η κάθε θρησκεία το θέλουν?Μήπως προσπαθούν να μας "φυλάξουν" από την αμαρτία ή από τυχόν "αποκρουστικά" θεάματα?(god loves you but he needs money)..


Μερικοί "θρησκευτικοί" στίχοι...

ΤΑ ΠΑΡΑΣΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ/ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ


ΠΡΟΩΡΑ ΜΑΡΑΜΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
ΠΕΦΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ
ΟΙ ΦΛΕΒΕΣ ΣΥΝΑΝΤΟΥΝ ΤΑ ΞΥΡΑΦΙΑ
ΚΙ ΟΙ ΨΑΛΜΟΙ ΣΟΥ ΒΟΥΛΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΚΡΑΥΓΕΣ

ΣΚΙΣΕ Τ' ΑΜΦΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΡΑΣΣΑ
ΣΠΑΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΘΛΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙΣ, ΑΝ ΥΠΗΡΞΕΣ ΠΟΤΕ
ΑΠΟΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΠΩΣ ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ

ΚΟΛΥΜΠΗΣΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΠΟΝΟΥ
ΑΠΟ ΒΙΑΣΜΕΝΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΠΕΙΣ ΗΡΩΑ
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΣΟΥ

ΤΩΡΑ ΝΙΩΘΩ 20 ΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΣ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ ΝΑ ΥΠΟΜΕΝΩ
ΘΑ ΦΤΥΣΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΟΥ
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΠΑΡΑΣΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΖΩΗ

ΚΑΛΟΣΤΗΜΕΝΗ ΘΕΪΚΗ ΨΕΥΤΙΑ
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
ΨΑΛΛΕ ΑΝ ΘΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΚΡΑΥΓΕΣ
ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΜΟΥ ΛΙΒΑΝΙ ΣΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ

Χρονοδιάγραμμα

Επιστροφή->
Αθήνα ->
χωριό ->
Αθήνα ->
Πειραιά ->
νησί στις κυκλάδες ->
Πειραιά ->
Αθήνα ->
χωριό ->
Αθήνα ->
Πειραιά ->
νησί ->
Πειραιά ->
Αθήνα ->
αεροπλάνο(για δουλειά)...

Κάπως έτσι θα έχει το χρονοδιάγραμμα μου για τις επόμενες μέρες...
Δύο από τα πράγματα που βαριέμαι ως συνήθως είναι οι βαλίτσες,βάλε βγάλε,άνοιξε κλείσε,άδειασε γέμισε..Το δεύτερο που βαριέμαι είναι το ταξίδι μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου,όταν κυρίως ταξιδεύω μόνος μου.
Η σειρά βαρεμάρας έχει ως εξής:
α. αεροπλάνα
β. λεωφορεία
γ. τρένα

Υ.Γ...Όταν επιστρέφει κάποιος από τα "ξένα" τον ρωτάτε ποτέ αν έχει ήδη πει την ιστορία του πως πέρασε/κτλ, ήδη 235 φορές πριν δει εσάς?Σκέφτομαι να κουβαλάω μια κασέτα μαζί μου και να την βάζω να παίζει όταν βαριέμαι. Ή θα μπορούσα να το φτιάχνω σε ένα έγγραφο power point με χαζοχαρούμενη μουσικούλα και να το μοιράζω σε cd με τίτλο "μην ρωτάς τίποτα,μόνο αστο να παίζει"...

Υ.Γ.2...Λεπτομέρειες......

Να περνάτε καλά....

Σαν την Ελλάδα πουθενά?

Επιστρέφω. Έρχομαι στην πατρίδα που δεν την νιώθω και τόσο "πατρίδα" με την έννοια των συνόρων. Μάλλον οι άνθρωποι που βρίσκονται σε αυτό το έδαφος με κάνουν να γυρίζω. Αν δεν τους είχα δεν θα υπήρχε κάποιος λόγος να το κάνω. Τον τελευταίο μήνα έχω συναντήσει/συνομιλήσει με τόσες φυλές μαζεμένες όσο ποτέ άλλοτε.(Πακιστανούς ,Κορεάτες , Ιάπωνες ,Ινδούς,Φιλιπpινέζους ,Κροάτες,Βέλγους,Ρώσους ,Πολωνούς ,Δανούς ,Άγγλους ,Μπαγκλαντεζιάνους ,Αιγύπτιους ,Ιταλούς ,Βούλγαρους και Κινέζους)
Όταν τους κοιτάζω βλέπω ένα και μοναδικό πράγμα σε όλους αυτούς. ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
Κανένα σύνορο δεν με κάνει να δω ρατσιστικά κάποια φυλή,καμία σημαία δεν με κάνει να νιώθω υπερήφανος..Κανένα γεωπολιτικό και οικονομικό συμφέρον των "από πάνω" μας,δεν με κάνει να πιστέψω πως είμαι κάτι το διαφορετικό από άλλες φυλές. Η διαφορετικότητα πρέπει να συναντιέται σε ΟΛΑ. Τα σύνορα δημιουργήθηκαν για να χωρίσουν τα χωράφια τους οι εκάστοτε πολιτικό/αρχηγό/συμφεροντολόγοι. Για την δική τους οικονομική και εξουσιαστική εγωιστικότητα.

Κλείνοντας και επειδή με εκνευρίζουν οι "επιχειρήσεις σκούπας","η Ευρώπη φρούριο",το "πρόβλημα των μεταναστών που λύνεται με την βία" και κάθε καρυδιάς καρύδι που τολμά να βγάζει γλώσσα/να έχει άποψη, μιλώντας φυσικά εκ του ασφαλούς όντας στο σπιτάκι του με όλες τις ανούσιες καταναλωτικές του ευτυχίες,χωρίς να νοιάζεται για κανέναν άλλο εκτός από τον ευατό του,θεωρώντας απειλή συνανθρώπους μας μπας και του κλέψουν το βρακί του το calvin clani, έχω να τους πω το εξής...
Γαμώ τον ρατσισμό,τον φασισμό,τον εθνικισμό,τον τοπικισμό,τον ναζισμό,την κάθε εθνική σκατό περηφάνια,γαμώ σας όλους κομπλεξάκια...

Τραγουδάκι

Δεν θέλω να είμαι ένας ακόμα, κρυμμένος θησαυρός.
Ένας ακόμα που φοβήθηκε να σηκωθεί απ'τον πάτο.
Ούτε με νοιάζει αν θα με πνίξει η φυλακή σου.
Δεν θέλω να μαι ένας ακόμα παγωμένος ποταμός.
Ένας ακόμα που φοβήθηκε να πάει παρακάτω.
Ούτε με νοιάζει αν με πικράνει το φιλί σου.
Θέλω να είμαι η μουσική που ξαγρυπνάει μαζί σου.
Σαν ασταμάτητη βροχή να πέφτω στην ψυχή σου.
Να γίνω αέρας και να ρθω να κλαίω στην αυλή σου.
Σαν σκύλος,σαν θεός,σαν εραστής σου.

Ευχαριστώ,δεν θα πάρω....

Οι παράνομες μπύρες στο ψυγείο,το bacardi,το κάπνισμα απαγορεύεται ακόμα και στις παραλίες,το άγγιγμα είναι αφορμή για πρόστιμο,τα βλέμματα είναι "παράνομα",να πετάξω την γόπα από το παράθυρο του αυτοκινήτου ή θα φάω πρόστιμο?Που είναι τα beach bar της παραλίας?Που είναι οι καφετέριες να πιω έναν γαμημένο κρύο καφέ δίπλα στην θάλασσα?Η θερμοκρασία της θάλασσας είναι όπως στις σάουνες(καίει αντί να δροσίζει),για να κάνω λίγο σέρφ πρέπει να έχω ειδική άδεια,σε περιορισμένο χώρο σε συγκεκριμένο σημείο υπό όρους...Άντε γαμηθείτε...Σε μία βδομάδα επιστρέφω....
Κολλημένοι ηλίθιοι,θα πεθάνετε υπό πλήρη άγνοια και μιζέρια..Αναλωθείτε στα ηλίθια εμπορικά κέντρα,στα πανάκριβα γρήγορα αυτοκίνητά σας,στις καταναλωτικές σας ευτυχίες...
Ζώα που περπατάνε στα δύο πόδια...Ζώα που έχουνε πολλά λεφτά..Ζώα που μπορούν και μιλάνε,που πιστεύουν πως μπορούν να αγοράσουν όλες τις ευτυχίες,που δεν δουλεύετε ποτέ και σας ξεσκατίζουν οι "δούλοι" σας.
...Ό,τι και να κάνετε πάλι ζώα θα μείνετε,όπως και γω.
Τουλάχιστον εγώ θα πεθάνω πλησιάζοντας όσο το δυνατόν την αλήθεια.
Καλή άδεια,κενή,ανούσια και μίζερη ζωή να έχετε,κρυμμένες κάτω από μεταξωτά υφάσματα και κοσμήματα.
Βάλτε τον χρυσό εκεί που ξέρετε και τα διαμάντια επίσης.....

Ευχαριστώ μα δεν θα πάρω...Είμαι από την απέναντι όχθη......

Σήμερα.

Στη δουλειά σήμερα λιποθύμησε ένας εργάτης από υπερβολική ζέστη(κάθε μέρα υπάρχουν περίπου 7-8 περιστατικά).Τον είδα ξαπλωμένο να προσπαθούν να τον συνεφέρουν.Ποιοί?Οι ίδιοι οι συνάδελφοί του. Όλοι μιλάνε για ασφάλεια στην εργασία,αλλά όλο αυτό είναι ένα παραμυθάκι για εμάς και για την τάχα ασφάλειά μας. Καρφί δεν τους καίγεται αν πεθάνει κάποιος,χεστήκανε για τα μέτρα ασφαλείας. Δεν υπάρχει ο εργάτης που λιποθύμησε σήμερα,υπάρχει μια ανθρώπινη παραγωγική μονάδα που αν σταματήσει την παραγωγή,αντικαθιστάται αυτομάτως από μια άλλη. Οι μισθοί γύρω στα 300 ευρώ το μήνα,παρέχοντας μαζική εστίαση μεσημέρι και βράδυ,σε υπνοδωμάτια 2x2 με έξι κρεβάτια μέσα,μακρυά από το σπίτι τους. Άλλωστε τι με νοιάζει εμένα?Εγώ μένω σε διαμέρισμα με το ερκοντίσιον να δουλεύει μόνιμα,σιναχωμένος από τις εναλλαγές της θερμοκρασίας(από 48 στους 25 βαθμούς κελσίου-θερμικό σοκ).Εγώ τρώω σε εστιατόρια,τι με νοιάζει?Είμαι όμως μια ακόμη παραγωγική μονάδα ως προέκταση του εργάτη,που πάνω από μένα υπάρχει μια μεγαλύτερη παραγωγική μονάδα(υφιστάμενος κτλ),που όλοι μαζί ταΐζουμε το "τέρας"...

Σήμερα είπα στον ευατό μου πως δεν πρόκειται να "τιμωρήσω/υποδείξω" σε κανέναν εργάτη όταν κάθεται κρυμμένος μπροστά σε κάποιον ανεμιστήρα. Περνάω τους βλέπω και τους ρίχνω ένα χαμόγελο..

Υ.Γ...Η κάθαρση της ψυχής μου είναι αυτό το χαμόγελο άραγε?

Ερωτήματα

1)Τι ακριβώς αγοράζει ένας άραβας με κελεμπία μέσα σε ένα κατάστημα της "Diesel(for succesful living)..?
2)Κάτω από τις κελεμπίες φοράνε εσώρουχα οι μαυροφορεμένες και οι ασπροφορεμένοι?
3)Γιατί τα παιδιά από το Πακιστάν πάνε χέρι χέρι?Είναι απλά φίλοι ή σύντροφοι?
4)Τι προσφέρει το να πάει κάποιος διακοπές σε ένα χλιδάτο μέρος με πισίνες,σάουνες και τεχνητές "ομορφιές"?
5)Γιατί ακόμα χτίζονται ουρανοξύστες?
6)Γιατί ένα κράτος δεν αρκείται στο να διαφημίζει και να προωθεί την τοπική του κουλτούρα?(Είναι ωραίο ας πούμε να πηγαίνεις στις Μπαχάμες και να βλέπεις κινέζικα κτήρια?)
7)Επίσης γιατί να μην προωθείται η τοπική κουζίνα?Να πάω ας πούμε Ιαπωνία και να παραγγείλω σουβλάκι?
8)Γιατί οι Ιάπωνες είναι τόσο εκνευριστικά χαρούμενοι και δείχνουν τόσο βλακώδες αθώοι?
9)Τελευταίο και άσχετο γιατί χάθηκαν όλοι οι γνωστοί μου bloggers?Είμαι τόσο βαρετός ή φταίει το καλοκαίρι?

Όποιος/α μπορεί και ξέρει ας μου απαντήσει...

Αυτή τη νύχτα θα'θελα......

Ένα μέρος παραλιακό,μια οικεία μου αγκαλιά,ένα φιλί,ένα ποτό ή μια μπύρα γυμνός να παρακολουθώ τον άχαρο χορό της λάμψης των αστεριών.Μια βουτιά στο νερό.Μοιάζουν όλα τόσο μακρυνά,μοιάζουν όλα τόσο αδύνατα μα κάθε τόσο θυμάμαι την επιστροφή.
Είπα πως δεν μου αρέσει να μετράω μέρες αντίστροφα,μα νομίζω το κάνω,είπα δεν θα λυπηθώ που έφυγα,είπα πως φεύγοντας θα κόψω το κωλοτσιγάρο,πως δεν με νοιάζει τίποτα,πως και να πεθάνω θα πάω χαρούμενος,είπα ξε είπα,αναίρεσα,ξανασκέφτηκα.
Κάποιος με αποκάλεσε ανθρωπιστή,μα δεν παλεύω σχεδόν ποτέ για αυτό.Μια γκόμενα κάποτε με σχολίασε και με είπε θλιμμένο άγγελο ενώ ένας συμμαθητής μου σκατόφατσα.Όμως δεν υπάρχουν άγγελοι ούτε δαίμονες.
Μια λέξη μου έρχεται στο μυαλό.Μια εικόνα που καμμιά φωτογραφία δεν αντικαθιστά.Ένα τραγούδι που θεωρώ την αρχή όλων(sea within a sea)....
Το νερό είναι τα πάντα στην ζωή μου,το αλμυρό της θάλασσας,όλα άρχισαν εκεί,πάντα εκεί καταλήγω και μάλλον εκεί θα τελειώσω...
Αυτη την νύχτα θα΄θελα εσένα....

I'm searching for the cure/can you hear me love?

Μου την δίνει το μίσος και επιλέγω να αγαπάω,έτσι σαν ηλίθιος ανάμεσα στην σκληρή αλήθεια ,σαν αλλοπαρμένος παραμιλάω ανάμεσα στο πλήθος,τραγουδάω.Αισιοδοξώ σαν τον ρομαντικότερο μαλάκα που γεννήθηκε ποτέ.Ξέρω πολύ καλά τι συμβαίνει,μα ελπίζω.Όπως δεν έπαψα να ελπίζω ποτέ,ούτε και θα πάψω....Απλώνω για άλλη μια φορά τα φτερά μου μα αυτήν την φορά δεν φοβάμαι,αφήνω τον άνεμο να με κατευθύνει...Περιμένω ανοδικά ρεύματα ,καθοδικά,οριζόντια,τα περιμένω όλα...Σαν να μην υπάρχει αύριο ζω σήμερα,σαν να μην με νοιάζει τίποτε άλλο πέρα από τα συναισθήματά μου,τις ταχυπαλμίες της καρδιάς,τις αρρυθμίες και τις ανακοπές..Όλες οι αρρώστιες να πάνε να γαμηθούν..Τώρα πετάω και μετά θα πετάω και πάντα θα κάνω το ίδιο...Με ή χωρίς φτερά,με ή χωρίς δεκανίκια,με ή χωρίς υπόσταση....Ό,τι και να έρθει θα είμαι οπλισμένος με πανοπλίες χάλκινες,ξύλινες ή ακόμα και γυάλινες...
Το τραγούδι λέει στο ρεφραίν....
"I'm searching for the cure this is a sickness,can you hear me, love?"
Sage Francis/The cure

Η ζυγαριά και η απόφαση

Νομίζω και θεωρώ. Και πάντα φωνάζω σε όλους να μην τα ανακατεύουν όλα στο ίδιο καζάνι. Βγάλε την ζυγαριά και μέτρησε. Δες την κλίση και αποφάσισε. Μην σε τρομάξει τίποτα. Μην το μετανιώσεις,δεν έχει νόημα θα είναι ήδη αργά. Οι προσωπικοί μας κόσμοι και η ικανότητα που έχουμε να τους φέρνουμε κοντά. Ένα επαγγελματικό τραπέζωμα/τραπεζομάντιλο είναι ικανό να φέρει κοντά μερικούς επαγγελματικούς συνεργάτες?Η ρουτίνα και η μοναξιά ως δύο αθροιστικές καταστάσεις φέρνουν την απομόνωση,την αποξένωση,την αγοραφοβία και ό,τι άλλο ψυχολογικό. Μια αναζήτηση που δεν θα τελειώσει ανώδυνα ή που μια μέρα θα σταματήσει να υπάρχει.Η καθαρότητα της ειλικρίνειας ειδική μεταχείριση καταστάσεων και συμβάντων.Η μουσική που κρατάει προσηλωμένο το βλέμμα τόσο στο πληκτρολόγιο όσο και στην οθόνη,τόσα χρόνια χρήστης του υπολογιστή, ακόμα δεν έχω μάθει τυφλό σύστημα(/απαράδεκτος?)Σκέψεις που γλιστράνε στον ζεστό άνεμο του καλοκαιριού,σκέψου μόνο πως κάπου στον πλανήτη τώρα είναι χειμώνας. Πάλι θα καταλήξουν,δεν υπάρχει τριβή,δεν υπάρχει βαρύτητα,δεν υπάρχει κάτι που να εμποδίσει την ροή..Δεν έχω άλλα να πω απόψε. Μια μπύρα και η μουσική. Ιδέες και αυτοπεποίθηση.Τα συναισθήματα για σένα. Τα κενά μου όνειρα. Κλείσε τις κουρτίνες,νύχτωσε. Τα όνειρα ενός μωρού που πάνε άραγε?Αν τα δεις, φώναξέ με,είμαι πολύ περίεργος. Καληνύχτα.

Μια γυναίκα στην ζωή μου.

Υπάρχει μια γυναίκα στην ζωή μου που δεν θα ξεχάσω ποτέ...
Μεγαλώσαμε μαζί,έχουμε μικρή διαφορά στην ηλικία..
Όταν βγήκα για πρώτη φορά σε νυχτερινό μαγαζί ήμασταν μαζί,οι φίλοι μας ήταν κοινοί και επίσης οι παρέες μας για πολλά χρόνια,ο ένας ήξερε για τον άλλον σχεδόν τα πάντα,τις σχέσεις μας,πολλά από τα μυστικά μας. Θυμάμαι άπειρες στιγμές να τσακωνόμαστε για ηλίθια πράγματα,πιο μικροί είχαμε παίξει και ξύλο,θυμάμαι πως έτρωγα αρκετές..Μεγαλώνοντας υπήρξε "κάλυψη" από μεριά μου, για να βγαίνει με το αγόρι της,ή για να πηγαίνει με τις φίλες της όπου κανονίζανε..Νομίζω πως πάντα το έκανα με ανιδιοτελή αγάπη..
Όταν τελείωσα το λύκειο στο χωριό,έφυγα για Αθήνα,δύο χρόνια μετά έφυγε και αυτή για σπουδές αλλά σε άλλη πόλη. Κατά κάποιο τρόπο "χαθήκαμε" αλλά μιλούσαμε στο τηλέφωνο και βλεπόμασταν συχνά. Αυτή ερχόταν στην Αθήνα να με βλέπει,να κάνουμε βόλτες,να πηγαίνουμε συναυλίες κτλ ,ενώ εγώ δεν πήγα ποτέ στη πόλη που σπούδασε...Είναι από τα λίγα πράγματα για τα οποία έχω μετανοιώσει,πιθανόν με συγχώρεσε ή το ξέγραψε,εγώ πάντως όχι...Τα φοιτητικά χρόνια πέρασαν και γύρισε στο χωριό,παντρεύτηκε και έκανε δύο παιδάκια. Τώρα την βλέπω όταν κατεβαίνω και μιλάμε πολύ συχνά στο τηλέφωνο. Είναι μητέρα πια έχει άλλες υποχρεώσεις οπότε δεν μπορεί να ακολουθήσει τον δικό μου τρόπο ζωής. Και το καταλαβαίνω φυσικά. Χαίρομαι με την χαρά της όταν χαμογελάει βλέποντας τα παιδάκια της. Βλέπω την αγάπη της να είναι τόσο μεγάλη,μια αγάπη που δεν ήξερα πως είχε. Μου είχε γράψει κάποτε σε ένα γράμμα της μιλώντας μου για την μητρότητα και τα συναισθήματά της "όταν κάνεις δικά σου παιδιά θα καταλάβεις τι εννοώ".Δεν γνώριζε όμως για μένα τίποτα. Σκεφτόμουν πολύ καιρό πριν να της το πω,το ήθελα τόσο πολύ,να της μιλήσω για μένα,"προετοίμαζα το έδαφος",αλλά 6 μήνες πριν της είπα για την οροθετικότητά μου. Εννοείται πως δεν άλλαξε ποτέ τίποτα,με βοηθούσε από το τηλέφωνο,ψάχνοντας για μένα Μ.Ε.Λ. διαβάζοντας τι συμβαίνει,τι μπορώ να κάνω,ήξερε πιο πολλά και από μένα...Μου έδινε δύναμη με τον μοναδικό δικό της τρόπο..Από μικρή ήταν άλλωστε πιο "σκληρή" από μένα. Αλλά και τόσο ευαίσθητη..Την έχω δει πολύ λίγες φορές να κλαίει και όταν θυμάμαι αυτές τις εικόνες κατά κάποιο τρόπο θυμώνω με εμένα που δεν την "προστάτεψα" από την εκάστοτε θλίψη της...
Λίγες μέρες πριν φύγω από Ελλάδα πήρα την απόφαση να της πω ολοκληρωτικά το ποιος είμαι...Πίστευα πως θα της έπεφτε πολύ "βαρύ" όλο αυτό..Έψαχνα την ευκαιρία να της το πω αρκετές μέρες πριν...Όταν το έκανα έγινε αυτό που περίμενα. Απολύτως τίποτα. Μου είπε "δεν με νοιάζει η σεξουαλικότητά σου και τι κάνεις στο κρεββάτι σου" και με άφησε άφωνο για λίγο. Είπαμε λίγα αλλά ουσιαστικά,με ρώτησε πολύ λίγα πράγματα για αυτό,η συζήτηση πέρασε σε γενικά θέματα για την σεξουαλικότητα.Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πως η αγάπη της για μένα δεν έχει όρια.......Όσο και αν την έχω πληγώσει τον τελευταίο καιρό...
Άκουγα πριν το παρακάτω κομμάτι ...
Λέει :
"You are my sister we were born..
There were times we were friends but times i was so cruel..
So many memories,so similar over the years..
You are my sister and i love you....
May all of your dreams come true,i want this for you".




Σε ευχαριστώ και να θυμάσαι πως σε αγαπώ...

Λεφτά και δουλεία

Θυμήθηκα ένα τραγούδι που λέει
Its always better on holiday,that's why i only work when,i need the money.....
Ο ουσιαστικός λόγος ύπαρξης της επαγγελματικής ταυτότητας είναι καθαρά ένας δουλικός προσδιορισμός της κοινωνίας...
Είναι διαφορετικό να λες είμαι διευθυντής και άλλο να λες είμαι έμπορος....
Να πάνε να γαμηθούν όλες οι επαγγελματικές ταυτότητες...
Αν και κανονικά δεν θα έπρεπε να μιλάω(όπως μου είχε πει ο Φ),αλλά και τα λεφτά απαξιώνω και την εργασία,δεν πιστεύω στις ιεραρχίες....Δεν υπάρχει αξία του χρήματος μια και η δημιουργία του ,στηρίζεται στον πουθενά..Δεν υπάρχουν υλικές αξίες,δεν εξαγοράζονται τα συναισθήματα..Το χρήμα δεν θα έπρεπε να υπάρχει μια και η αφοσίωσή μας σε αυτό μας κάνει δούλους μέρα με την μέρα...
Σιχαίνομαι τους νεόπλουτους με τα απωθημένα τους,σιχαίνομαι τους επιδειξίες που αυτοκατατάσουν τους εαυτούς τους σε διάφορα κοινωνικά στρώματα,σιχαίνομαι τους τύπους που σπαταλάνε τα χρήματά τους γιατί δεν ξέρουν τι άλλο να τα κάνουν,σιχαίνομαι όλο το οικονομικό σύστημα,μια και είμαι άσχετος με οικονομικά.
Μερικές συνώνυμες λέξεις του χρήματος είναι:δουλεία,ρατσισμός,πόλεμος,οικολογική καταστροφή,θεός,γενοκτονία,θάνατος,πόνος και θλίψη,ζωώδη ένστικτα...

Μακρυά

Τελικά ο αποχαιρετισμός δεν ήταν για πολύ,μια και βρήκα σύνδεση στο ίντερνετ...Αν και ο χρόνος είναι περιορισμένος θα προσπαθώ να περνάω μια βόλτα και από τα μπλογκς...








Βρίσκομαι σε μια χώρα που από όποια άποψη και αν το δω είμαι ανεπιθύμητος,όπως επίσης μου είναι αντιπαθής και η ίδια με τους νόμους και τις νοοτροπίες...
Βρήκα σύνδεση στο ίντερνετ αλλά εδώ όλα περνάνε από λογοκρισία,ακόμα και αυτή η ανάρτηση ίσως να λογοκριθεί (και πιθανή μου απέλαση?)...Οι σελίδες περιήγησης στο web είναι περιορισμένες,ούτε στο skype δεν μπορώ να μπω,οπότε δεν συζητάμε για πορνό κτλ...
Επειδή η ιστορία είναι λίγο μεγάλη σκέφτηκα να την χωρίσω σε δύο μέρη....

*Το κράτος που βρίσκομαι δεν θα ήθελα να το αναφέρω.*

ΜΕΡΟΣ Α....

Ξεκινώντας από το Βενιζέλος το αεροπλάνο της εταιρίας που ανήκει στην χώρα,τα είχε όλα,προσωπική touch screen στην οικονομική θέση,με επιλογή ταινιών,παιχνιδιών,μουσικής,με κάμερα online στην μύτη του αεροπλάνου και κάμερα από κάτω,το γεύμα ήταν το πιό μεγάλο που έχω φάει ποτέ και τα μικροσνάκ,καφέδες,αναψυκτικά άφθονα και τακτικά,κουβέρτες,μαξιλάρια,ακουστικά κτλ είναι αυτονόητα(αλλά για ταξίδι 5 ωρών ποιος ο λόγος όλα αυτά?)..
Αποβίβαση και στο αεροδρόμιο οι μπάτσοι από τόσους,εμένα διάλεξαν να ψάξουν χειραποσκευές και την βαλίτσα. Όταν τελείωσαν ξεκίνησαν να τα βάζουν όπως όπως και τότε άρχισε ο εκνευρισμός μου ,που έβλεπα τα καλοτακτοποιημένα μου πράγματα να τα βάζει μέσα το μαλακισμένο χύμα, μέχρι που του είπα,άσε με να το κάνω εγώ, με προφανή τον θυμό μου. Φυσικά με έγραψε στα αρχίδια του και συνέχισε να δίνει συμβουλές και οδηγίες σε γλώσσα που δεν καταλάβαινα,στον νεοεκπαιδευόμενο συνάδεφό του(που φαινόταν πιο φλώρος,ενώ ο άλλος ήταν η γνωστή ηλίθια ψαρωτική φάτσα μπάτσου που σε κοιτάει με ύφος-κάποια πράγματα είναι τα ίδια παντού σκέφτηκα).Τακτοποιώ όσο καλύτερα μπορούσα,"τελειώσαμε"? τους είπα και το εκπαιδευόμενο , με την αθώα ακόμα φάτσα μου είπε "5 λεπτά ακόμα"χαμογελώντας...Ήταν εκεί που μπορώ να πω πως τα είδα όλα όταν πήγαμε σε ένα μικρό δωμάτιο,εγώ και οι δυο τους,κλείνοντας ο ένας από αυτούς την πόρτα..Ωχχχχχ,είπα μέσα μου αλλά το έπαιζα άνετος σχετικά,μου λέει βγάλε ό,τι έχεις στις τσέπες,μετά τα παπούτσια και το παντελόνι....Και εκεί που λέω τώρα θα με γδύσουνε και θα με ψάξουν και γω δεν ξέρω που,κάτι μου είπε ο εκπαιδευόμενος,πιάνουμε κουβέντα για κάτι άσχετο και ξαφνικά νιώθω ένα χέρι να πιάνει το βρακί μου και να το ανοίγει......Προς στιγμήν σκέφτηκα πονηρά και λέω ε όχι και να μου την πιάσουνε!!!!Έλεος....Αλλά (υπέθεσα) πως μόνο ήθελε να δει το πουλί μου και πήρε το χέρι του από κει.....Ε τι σκατά αν ήθελε γιατί δεν μου είπε να το βγάλω?...Μάλλον δεν του άρεσε οπότε και εκεί τελείωσε ο έλεγχος,τους χαιρέτισα με ένα ειρωνικό χαμόγελο και βγήκα έξω να συναντήσω τους υπόλοιπους...

Υ.Γ.Το περιστατικό του ελέγχου είχε επικεντρωθεί κυρίως στον καπνό που είχα μαζί μου,στο αν έχω ξαναεπισκεφτεί την χώρα,αν παίρνω ναρκωτικά,αν έχω πάρει ποτέ μου,από που είμαι ,πόσο καιρό θα μείνω κτλ κτλ..Κλασικές μαλακίες....

ΜΕΡΟΣ Β...

Κάνοντας μερικές βόλτες στην πόλη το πρώτο που είναι απαράδεκτο είναι η ζέστη που είναι ανυπόφορη,πάνω από 43 βαθμούς και η υγρασία που αγγίζει το 99%....
Όλα τριγύρω μου είναι υπερβολικά,μου θύμισε κάπως την Νέα Υόρκη. Μεγάλοι δρόμοι,μεγάλα αυτοκίνητα,πολλά φώτα με μεγάλες νέον διαφημίσεις,οι κοινωνικές τάξεις είναι δύο,εκτός από τους επισκέπτες και τους προσωρινά εργαζόμενους που είναι συνήθως δυτικοί και ασιάτες...Όταν περπατάω στον δρόμο ιδρώνω από την κωλοζέστη και ο αέρας δεν είναι ικανός να κάνει κάτι,μερικές φορές είναι πιο καυτός. Το θρησκευτικό κατεστημένο είναι ολοφάνερο πως κάνει κουμάντο και στην συνέχεια το κεφάλαιο. Όλα είναι τεχνητά γύρω,δεν υπάρχουν δέντρα,δεν υπάρχει πράσινο,παρά μόνο όπου το συντηρούν και το φυτεύουν. Υπάρχει ένα κιτρινωπό χρώμα έξω από την σκόνη και τον δυνατό ήλιο. Τα εμπορικά κέντρα είναι αυτά που έχουν τα πάντα μέσα,κλείνοντας τους πολίτες σε περιφραγμένες γυάλινες και δροσερές φυλακές,τάχα διασκεδάζοντάς τους και τάχα εκπληρώνοντας καταναλωτικές και υπερβολικές ανάγκες. Τα αυτοκίνητα στους δρόμους αξίζουν δισεκατομμύρια δολάρια,καλογυαλισμένα και με φιμέ τζάμια για να μην φαίνονται οι ιδιοκτήτες τους.Η περιβαντολλογική καταστροφή είναι τεράστια. Το αλκοόλ απαγορεύεται στα περισσότερα μαγαζιά και φυσικά το κάπνισμα. Τράπεζες σε κάθε τετράγωνο.....
Στην δουλειά οι πιο πολλοί εργάτες μετά τις 11 το πρωί και μετά τις 3 το μεσημέρι συνήθως λουφάρουν. Πως να δουλέψουν άλλωστε με τέτοια ζέστη?Κάποιος "'έπιασε" τρία άτομα να κάθονται κρυμμένοι σε μια γωνία και τους πήρε τις κάρτες που έχουν τα ονόματά τους πάνω. Αυτό σήμαινε 2 μέρες αφαίρεση μισθού...Με στενοχώρησε το γεγονός....
Στον δρόμο οι εργάτες ξεχωρίζουν, είναι αρκετά γκετοποιημένοι σε περιοχές,συνήθως δεν σε κοιτούν στα μάτια. Έχουν κάτι το δουλοπρεπές που τους έχει περάσει με το έτσι θέλω....Είναι λυπημένοι.
Φυλές όπως Ινδοί,Πακιστανοί,Φιλιππινέζοι,φτωχοί ντόπιοι,και οι δυτικοί που κάνουμε μπαμ από το χρώμα...Όποιος δεν έχει πάει σε κράτος που η φυλή του είναι άλλου χρώματος δεν μπορεί να νιώσει το πως είναι ο ρατσισμός λόγω χρώματος..Τραγικό...
Κεφάλαιο,ρατσισμός,θρησκευτικός φανατισμός,εύπορος τουρισμός για πλούσιους κώλους,χλιδή και ανούσια πράγματα.
Κάπου σε ένα φυλλάδιο διάβασα homosexuality is strictly prohibited.
Γέλασα για πολλή ώρα......
Αν δεν είχα επαγγελματικούς λόγους,δεν νομίζω να έκανα ποτέ μου εδώ διακοπές ή έστω καν να πέρναγα περαστικός...
Δεν ανήκω εδώ....

Αντίο.....

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους με διάβαζαν/διάβασαν/διαβάζουν.

Με κάνατε και με κάνετε να νιώθω πολύ όμορφα και να πιστεύω πως εκεί έξω υπάρχουν τόσοι φίλοι που ίσως δεν γνωριστούμε ποτέ αλλά ξέρουμε τόσα πολλά ο ένας για τον άλλο/η κτλ...
Επειδή ο χρόνος μου για τους επόμενους τρεις μήνες θα είναι περιορισμένος,λόγω δουλειάς(έπρεπε να δουλέψω σε κάποια φάση,το είχα παραχέσει με το καθισιό!!!),δεν γνωρίζω αν θα έχω πρόσβαση στο ίντερνετ και οπότε δεν ξέρω αν θα μπορώ να σας διαβάζω,ή να γράφω μερικά πράγματα ή έστω να ανεβάσω καμιά φωτογραφία από εκεί που θα πάω...
Αύριο το βράδυ θα βρίσκομαι μακρυά από την Ελλάδα.....Σήμερα λέω να βγω έξω με λίγους φίλους για κανά ποτάκι,δεν χρειάζονται ούτε πάρτυ ,ούτε κύκνεια άσματα....
Εάν δεν τα πούμε σύντομα,θα τα πούμε από Σεπτέμβρη Νοέμβρη....
Να έχετε καλό καλοκαίρι,να κάνετε και καμιά βουτιά και να περνάτε πάντα καλά...
Και πάλι σας ευχαριστώ,
Να προσέχετε τους ευατούς σας(εύχομαι να μην κάνει κανένας ξανά το δικό μου λάθος)
Να χαμογελάτε όσο μπορείτε......

Φεύγω

Φεύγω..Όπως κάνω τόσα χρόνια. Μια δωδεκαετία τώρα είμαι με μια βαλίτσα στο χέρι. Έχω 4 διαφορετικών μεγέθη..Μια για 2-3 μέρες,μια για μια βδομάδα,μια για βδομάδα και πάνω και άλλη μια που είναι για πάνω από μήνα πράγματα(μεγάλη βαλίτσα μεγάλο ταξίδι θα κάνεις,μου είχε πει κάποιος γνωστός).Έμαθα να μην ξεχνάω τίποτα. Σπάνια ξεχνάω κάτι και πλέον σπάνια θα κουβαλήσω κάτι το οποίο δεν μου χρειάζεται...Λίγες μέρες πριν φύγω νιώθω πως δεν έκανα τίποτα,πως δεν μου έφτασε ο χρόνος,πως θα μου λείψουν πάρα πολλά πράγματα. Πρόσωπα,οι παραλίες και οι καλοκαιρινές διακοπές,το αγόρι μου που δεν πρόλαβα να γνωρίσω,που μάλλον δεν του είπα όλα όσα ένιωθα...Φίλοι που βλεπόμαστε σπάνια,οι γονείς μου που αν και αγαπιόμαστε υπάρχει μεταξύ μας ένας "σταρχιδισμός" ο ένας για την ζωή του άλλου..Μια κατάσταση που με βολεύει όπως και να έχει...Όλες αυτές οι μικρές στιγμές που έμαθα να απολαμβάνω,έναν καφέ,μια αγκαλιά,τον μεσημεριανό ύπνο,τις μέρες που έλιωνα μπροστά από τον υπολογιστή κάνοντας περιττά πράγματα...(Δεν υπάρχει χαμένος χρόνος)..... Το καλοκαιρινό άθλημα που φεύγοντας θα το αφήσω σε αρχάριο επίπεδο..
Όλα και όσα αποτελούν το εγώ μου..
Την Αθήνα που αγάπησα και δύσκολα θα την αφήσω. Θα περιμένω όμως εκείνη την στιγμή που θα επιστρέψω πίσω,όταν στο αεροπλάνο ανακοινώνεται το Ελ.Βενιζέλος και η προσγείωσή μου εκεί,η στιγμή είναι μαγική..Όταν κάποιος με περιμένει στις αφίξεις είναι ακόμα καλύτερα αν και τελευταία δεν έρχεται κανένας να με υποδεχτεί,μάλλον βαρέθηκαν όλοι το πηγαινέλα μου...
Τα εισιτήρια είναι κλεισμένα,η μεγαλύτερη βαλίτσα γεμάτη...Ζύγισμα για υπέρβαρο,τελευταία τηλεφωνήματα για το αντίο με μερικούς γνωστούς,αττική οδός,αεροδρόμιο στις αναχωρήσεις,check in, επιβίβαση,κλείσιμο του κινητού,για τους επόμενους μήνες θα ισχύει η περιαγωγή...Σπάνια θα χτυπάει..
Γρήγορη ανασκόπηση,διαγραφή και επανεκκίνηση,τα αφήνω όλα εκεί στο έδαφος πριν απογειωθούμε...για να τα ξαναβρώ όταν προσγειωθώ...Για να έχω την δύναμη να φτάσω στον προορισμό μου έχοντας "αποβάλλει" παροδικά ό,τι θα με έκανε να λυπάμαι,να μην κλάψω που τόσο σιχαίνομαι στους αποχαιρετισμούς.....
Το τραγούδι που δεν βγαίνει από το μυαλό μου όποτε και να μπω σε αεροπλάνο...
"Ένας φίλος μου απόψε εγκαταλείπει αυτή την χώρα,κατά βάθος λυπάται μα δεν βλέπει και την ώρα που η ζωή του θα αλλάξει...είναι τρομερή η αίσθηση ότι πετάς....δεν έχω άλλη επιλογή...."

Εκθεση ιδεών ως ανάρτηση,

ΠΡΟΛΟΓΟΣ:
Δεν υπάρχει

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ.....

ΜΝΗΜΗ:
Ότι δεν συνέβη ποτέ,και ό,τι θα συμβεί.
Μηνύματα και εικόνες,φωτογραφική μνήμη και η ιστορία ενός φανταστικού πλάσματος στις σελίδες ενός βιβλίου.

ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ:
Κάποιος που άρχισε να με γλείφει γιατί ένιωσε υποδυέστερος έσκασε το κομπλεξ σαν χειροβομβίδα που δεν πρόλαβε να την πετάξει μακρυά,τι μαλάκας!Δεν υπήρχε καν λόγος να θυμώσω...

ΠΑΡΑΛΙΕΣ:
Πράσινα χρώματα καλύπτουν τα δικά μου χρωματιστά μάτια..Μπλέ νερό και μαύρα σύννεφα,ο κόκκινος ήλιος που έκρυβε την στάχτη απ τις πυρκαγιές. Μα που είναι η πυροσβεστική?Άθλιοι και ανίκανοι πολιτικοί.
Το παιδί με το τεχνητό πόδι κατέβαινε κάθε μέρα με το τετράτροχο μηχανάκι του στην παραλία,είναι ο μόνος που δικαιολογώ,ο χοντρός με τη χοντρή σύζυγό του και το τζιπάκι τους να πάνε στα χωράφια(ή μήπως δεν έχουνε?)..

ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ:
Το βιβλίο του Μάρκεζ,του Μπάροουζ,του Μπρέχτ..Δεν θυμάμαι τίποτα απολύτως, μα είναι τόσο βαθιά χαραγμένα στις σκέψεις μου. Οι δύσκολες λέξεις,τα δυσνόητα κείμενα πάντα με κούραζαν ,όπως και οι σαχλές ιστοριούλες σε ταινίες και αλλού...Πόσο αφήνω την φαντασία μου να πλανιέται στα κοσμικά άστρα?στους πλανήτες που δεν θα πάω ποτέ?Ένα μονόφθαλμο τέρας ήρθε στον ύπνο μου για να με αναστατώσει..Πρώτα του κάρφωσα ένα ξύλινο δοκάρι στο μάτι και μετά ξύπνησα. Δεν ξαναδιάβασα ποτέ βιβλία φαντασίας. Ξύπνησα από το όνειρο που έβλεπα στο όνειρό μου και συνέχισα να κοιμάμαι αλλάζοντας όνειρο...

ΦΑΝΤΑΣΙΑ:
Η φαντασία οργιάζει και θυμάμαι έναν φίλο να λέει,μερικές φορές είναι καλύτερα η φαντασία να είναι μόνο μια φαντασίωση...Είναι καλύτερα έτσι.

ΔΩΡΕΑΝ ΧΡΟΝΟΣ ΟΜΙΛΙΑΣ:
Ένα τηλεφώνημα που έκλεισε βιαστικά,οι ώρες που θέλω να μιλάω πολύ, ακατάπαυστα και χωρίς ουσία. Μου το έχουν κλείσει πολλές φορές στην μούρη,δεν με νοιάζει καν..Καλά κάνανε άλλωστε..

ΑΥΠΝΙΕΣ:
Προσπαθώ να κοιμηθώ,μα το φως την μέρας δρα ανασταλτικά στην ηρεμία,τα μάτια τσούζουν,το σώμα μου πονάει και δεν μπορώ να αποκοιμηθώ. Νιώθω την κούραση να ουρλιάζει πως πρέπει,τα αυτιά μου βουίζουν,πως τώρα κοιμάμαι και τα πουλιά έξω ξεκινάνε την μέρα τους,η βουή από τον δρόμο,κάποιος στην εξώπορτα της πολυκατοικίας χτύπησε δυνατά κλείνοντας.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Οι γενικεύσεις,τα πολλά λόγια και η κατάρριψη των μύθων......


Διάλογος του εαυτού μου στην web camera..(αν έγραφα σε τετράδιο θα μιλούσα στον καθρέφτη?)
-not me.....και τι θες να μας πεις?
-me...........Τίποτα,κάπου το είχα γράψει και το ξέθαψα..
-not me.....Τότε ποιος ο λόγος να το ξεθάψεις?
-me............Πρέπει να έχω λόγο?Δεν έχω να πω κάτι καινοτόμο,δεν έχω αυτήν την ιδιότητα άλλωστε.
-not me......Τότε άσε αυτούς που την έχουν να το κάνουν..
-me.............Τους αφήνω αλλά που είναι?
-not me.......Ψάξε λίγο καλύτερα,κάτι θα βρεις
-me..............Μα λένε πως σχεδόν "όλα" έχουν γραφτεί,δεν υπάρχει κάτι καινούργιο να ειπωθεί
-not me.......Πως είσαι τόσο σίγουρος?Η σιγουριά είναι κατά βάθος αδυναμία.
-me..............Είμαι σίγουρος τότε για την σιγουριά της αβεβαιότητας...


Υ.Γ...Τέλος της ανάρτησης,χωρίς φωτογραφία και ως συνήθως χωρίς ετικέτες...

Διασκέδαση ή δικαίωμα?

Που να πρωτοπάω σήμερα Σάββατο?
Στο pride ή μήπως να ακούσω τον φίλο που μου είπε "καλά ρε συ και θα χάσεις το synch"?...
Τι είναι πιό σημαντικό?Τα συγκροτήματα και η μουσική ή τα δικαιώματά μου?
Οπότε μάλλον θα συνδυάσω και τα δυο...

Ήμουν ποτέ εδώ?

Ένα γυμνό κορίτσι στην παραλία που κάθε τόσο κοιτάζει γύρω της αν κάποιος την γδύνει με τα μάτια του...
Το ζευγάρι που κοιτώντας εμένα. Tους φάνηκα άραγε εγώ "περίεργος" , το κορίτσι ή και οι δυο μας μαζί?
Βουτιές στο νερό. Με γυαλιά κολύμβησης για να βλέπω τον βυθό που μοιάζει τόσο παράξενα παραμυθένιος,τα ψάρια που συναντάω,τα σκουπίδια που πιθανόν να ξεβραστούν στην ακτή περιμένοντας τον χρόνο,την αλμύρα και τον ήλιο να τα λιώσει. Τα μαύρα φύκια που συνήθως αποφεύγω να βρίσκομαι από πάνω τους. Περιμένω μάταια να φυσήξει..Τοπίο που σίγουρα μου θυμίζει την παιδική μου ηλικία,παιχνίδια και έρωτες,το πρώτο μου τσιγάρο,η πρώτη μου αγάπη,το πρώτο μου μεθύσι.Beach parties με τα απολύτως απαραίτητα..
Πήγα και ψήφισα ένα από τα τρία οικολογικά κόμματα. Φεύγοντας θυμήθηκα πως δεν έβαλα πουθενά σταυρό,αλλά μετά έμαθα πως δεν χρειαζόταν. Άκουσα που λέγαν "ποιος βγήκε τελικά".Συνειδητοποίησα πως είμαι παντελώς άσχετος,ποιος θα πάει στο ευρωκοινοβούλιο,πόσοι,από ποια κόμματα και πως υπολογίζονται οι ψήφοι,δεν γαμιέται....
Αμεσότητα ή εμμεσότητα?Τι προτιμώ τελικά?
Δυο χελώνες ερωτοτροπούν(σεξ στην παραλία)
Παιδιά που παίζουν με τα κουβαδάκια(η μητρότητα και η πατρότητα ως ένα εγωιστικό σύνολο).
Σε ευχαριστώ και με ευχαριστείς για την υπέροχη αυτή μέρα....
Έβγαλα και μερικές φωτογραφίες να σου δείξω,θέλω να ξέρεις που πήγα.
Θέλω να ξέρεις που θα πάω....
Είσαι εδώ?
Ήσουν ποτέ?Ήμουν ποτέ?
Η υποκειμενική πραγματικότητα ανάμεσα στην αντικειμενικότητα,μα τι σκατά?
Όνειρα γλυκά....
:-)

Ο πλανήτης με το όνομα "εγώ"

Νομίζω έχω μιλήσει ξανά για το πόσο μισώ και αγαπάω την μοναξιά.
Θυμήθηκα ένα περιστατικό με έναν φίλο. Όταν πέθανε ο μπαμπάς του έλειπα εξωτερικό εκείνη την περίοδο. Μιλάγαμε στο τηλέφωνο πιο συχνά προσπαθώντας να τον καταλάβω/συμπονέσω κτλ. Τον ρώταγα για τους άλλους φίλους αν τους βλέπει,αν βγαίνουν τώρα που ίσως το έχει ανάγκη πιό πολύ από ποτέ. Μου είπε το εξής "παράπονο","Ο καθένας είναι στην κοσμάρα του και γενικά δεν έχω απαίτηση να με καταλάβουν,να είναι δίπλα μου,αλλά να, την μέρα της κηδείας ήθελα κάποιους να είναι εκεί,με τα ηλίθια τραπεζομάντιλα,άσχετους συγγενείς,άκυρα άτομα που ξενύχτισαν στο σπίτι εκείνο το βράδυ. Να ξεχνιέμαι"..
Αναρωτήθηκα τότε το πόσο είμαι και γω στην κοσμάρα μου..Το πόσο επιτρέπω στον εαυτό μου να αφήσει την καρδιά μου ελεύθερη να αγαπηθεί. Το πόσο έχει ριζώσει η μοναξιά στην ζωή μου και δεν μου αφήνει πολλά περιθώρια επιλογών.
Χθες βράδυ ένας φίλος μου είπε το εξής,"το ότι τόσα χρόνια δεν έχεις διπλό κρεββάτι(ενώ θα μπορούσες να έχεις),το ότι δεν πηγαίνεις με φίλους/συντρόφους σπίτι σου μου λέει πολλά για σένα".Το ότι δηλαδή δεν μοιράζομαι τον χώρο μου με άλλους....
Πόσο πολύ έχω πέσει με τα μούτρα στην μοναξιά,πόσο δεν μ΄αφήνει να βγω και όταν βγαίνω πόσο εύκολα με τραβάει πάλι πίσω?Πόσα λάθη έχω κάνει?
Ερωτήματα που νιώθοντας σαν έφηβος,δεν μπορώ να απαντήσω....


Τραγουδάκι που άκουγα όσο έγραφα τα παραπάνω...

Party animal?

Το καλοκαίρι είμαι το ακριβώς αντίθετο από τον χειμώνα..
Δεν μπορώ να κάτσω σπίτι,δεν μπορώ να βρω αυτό το παρεϊστικο στα σπίτια...
Νιώθω σαν party animal που τρέχει από συναυλία σε εκδηλώσεις,ομιλίες,μικρά festival κτλ..Και να μην ξεχνάω τις παραλίες...Κάτι άλλο, τα τελευταία χρόνια όταν βρίσκομαι σε παραλία και "αναγκάζομαι" να φοράω μαγιό νιώθω σαν να μην έκανα μπάνιο....
Μιλάω σε ένα foroum άσχετο με gay κτλ. Είναι το forum από ένα γνωστό ελληνικό torrent-άδικο...Τις λίγες ώρες που είμαι σπίτι κάθομαι και post-άρω σε ένα άρθρο με θέμα το athens gay pride..Είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει!.Εκεί βρήκα άτομα που ήταν εκτός από την ζωή μου/δεν ήξερα πως υπάρχουν(?).Μίλησα με άτομα που όντως θέλανε να μάθουν για την gay κοινότητα/τα δικαιώματα που θέλουμε/τον ρατσισμό και την ομοφοβία που μερικοί αντιμετωπίζουμε...Ένας φίλος μου είπε τι κάθεσαι και ασχολείσαι?Μάλλον έχω όρεξη και έχω την εντύπωση πως αν μιλήσεις σε μερικούς με επιχειρήματα σε καταλαβαίνουν εν μέρει φυσικά...Νιώθω ηθικά ικανοποιημένος όταν μερικοί, εκεί που με είχαν αποκαλέσει ντίντη/φλούφλη/πουστάρα/αδερφάρα/ανώμαλε και λέξεις που δεν θυμόμουν πως υπάρχουν,τελικά τους έκανα να μου ζητήσουν συγνώμη..Και αυτό είναι που με νοιάζει,να τους κάνω να έρθουν στην δική μου θέση...Να τους κάνω για λίγο να σκεφτούν την άλλη μεριά,εάν και εφόσον θέλουν,χωρίς ειρωνείες και χωρίς να θυμώνω γιατί τις περισσότερες φορές είναι πραγματικά ζώα/εριστικοί/προσβλητικοί κτλ....
Ντίντης and proud λοιπόν....

Βρήκα σήμερα το εξής:
"Είναι δύσκολο να νουθετήσεις εκείνους που σε εξοργίζουν. Είναι όμως και ιδιαίτερα αναγκαίο,γιατί κυρίως εκείνοι το χρειάζονται."
(Μπέρλοτ Μπρεχτ,Ιστορίες του κ.Κούνερ)

Παρελθόν.

Πρέπει να επιστρέψω πίσω.
Εκεί που μπορώ εύκολα να αφήσω τις σκέψεις μου..
Να ξεχάσω τα παλιά. Εκεί που τίποτα δεν μου θυμίζει κάτι από το παρελθόν. Σαν να μην έγινε ποτέ. Δεν είμαι εγώ(not me)....
Αλλά ξέχασα. Δεν μετανιώνω ποτέ....Κάπως έτσι αρχίζει μια νέα ιστορία κάθε φορά..
Πήγα πίσω,επέστρεψα και πάλι ίδιος ήμουν.
Τι ειρωνεία....

Οικολογικές τύψεις...

Επειδή θυμώνω με την μανία-μόδα με τις οικολογικές οργανώσεις και τις οικολογικές συνειδήσεις,τις οικολογικές τύψεις που προσπαθούνε να μου περάσουνε,εγώ θα επιμείνω στην μόδα του 80 με την πείνα στα τριτοκοσμικά κράτη......Τίποτα δεν έχει αλλάξει αυτό ξέρω....
Ένα ενδιαφέρον βίντεο που βρήκα
Το κομμάτι παλιό και αγαπημένο -Τρύπες-Τα κανονικά παιδιά.....

Ερωτικά και όμορφα

Είναι ό,τι αφήνεις στον αφρό των σκέψεων των αισθημάτων σου.Ό,τι ανακατεύται σαν ψάρι στα δίχτυα. Χωρίς διέξοδο. Το υπόγειο τούνελ που μπαίνω σαν πρωτάρης,χωρίς να γνωρίζω την έξοδο. Τον χάρτη που δεν έχω. Τα καις όταν φεύγεις. Τα βλέπω από μακρυά. Αποτεφρώνονται σαν δάση,σβήνουν σαν νυχτερινά φώτα του δρόμου. Σαπίζουν σαν φαγητά που δεν χρειάστηκε ποτέ να φαγωθούν. Πιο πολύ λυπάμαι για όλα αυτά. Σαν ερωτική ύπαρξη πάει για ύπνο χωρίς να πει καληνύχτα.
Τραγούδι που αντιλαλεί σ' έναν βραχώδη,ξερό και ερημικό τόπο. Μια υπέροχη γλυκιά μελαγχολία,μια άσχημη αηδιαστική ευτυχία. Μια ανακατεμένη αισθηματική φιγούρα στριφογυρίζει εδώ και λίγες ώρες στο μυαλό μου.


22/6/2001

Λόγια

Λέξεις-λόγια που με ξενερώνουν στο σεξ(πριν ή κατά την διάρκεια) ή γενικά όταν βρεθώ με κάποιον για πρώτη φορά μαζί του..

1)Μωρό μου είσαι τέλειος/όλα είναι τέλεια πάνω σου
2)Πρώτη φορά μου συμβαίνει αυτό μαζί σου(αυτό όχι απόλυτα αλλά σε συνδυασμό με άλλα)
3)Το να με αποκαλέσει ο άλλος μουνάρα/μουνί,μωρή και ό,τι άλλο θηλυκού γένους.
4)Σ'αρέσει ο πούτσος μου /κώλος μου κτλ...
5)Έχεις πάει με πολλούς?
6)Είσαι top ή bottom κτλ....?
7)Τον έχεις μεγάλο?
8)Έχεις ιδιαιτερότητες στο σεξ?
9)Κατά την διάρκεια να ακούω περιγραφικά το τι συμβαίνει...

Και απαντάω στα παραπάνω...

1)Ναι είμαι τέλειος,παλιά μου είχαν κάνει προτάσεις να γίνω μανεκέν αλλά το απέρριψα γιατί ήθελα να γίνω κάτι άλλο.
2)Εννοείς πως πρώτη φορά πας με άντρα?
3)Μουνί να πεις την μάνα,αδερφή,ξαδέρφη και την γιαγιά σου που έχουνε,νομίζω είναι αυ�